Sydney, part four: Manly

In eerdere blogberichten las je hoe mijn reisgenote en ik de stad Sydney verkenden, hoe we op zoek gingen naar de redders op Bondi Beach en hoe we gefascineerd werden door de immer blauwe, Blue Mountains nabij Sydney. In deze berichten beloofde ik echter nog één kleine tip: Manly.

Sydney is omgeven door heel wat water en heeft heel wat eiland-achtige-uitlopers. De meeste toeristen blijven in het centrum, maar het is een echte aanrader om even de ferry te nemen en Sydney CBD (Central Business District) van een andere kant te bekijken.

P3150455

Een ritje met de ferry kost niet veel, en op die manier zie je bijvoorbeeld het Opera House of de Harbour Bridge eens vanuit een andere hoek. Alvast mijn favoriete manier op Sydney’s skyline te bekijken!

DSC00102

Waarom – van alle plekken rondom SydneyManly? Geen idee eigenlijk! Behalve dan de VELE mensen die niet konden stoppen met het ons aan te raden wanneer we vertelden dat we naar Sydney trokken. De meeste Australiërs ontwijken een groots strand zoals Bondi Beach en trekken graag naar een kleiner strand. In Manly heb je zelfs strand aan de ‘havenkant’ en strand aan de ‘oceaankant’. Al is het echter vooral aan de ‘oceaankant’ te doen!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Eenmaal in Manly trokken we gewoon naar het toeristencentrum waar we meteen een leuke kaart kregen van de streek met allerlei wandelingen en stranden op vermeld. Zo gingen we eerst naar het centrum, waar we het geluk hadden om weer eens op een cultureel en eigenzinnig marktje te stoten: elk weekend te vinden in Manly. (Wees gewaarschuwd: onze bagage werd na deze markt opnieuw een stuk zwaarder!)

Manly-Beach-Map-source-theydrawandtravel.com_

We trokken het kleurrijke centrum door en werden verrast door de mooie promenade met grootse dennenbomen. En daarna? Strand, zee, blauw! Oh zo mooi!

P3140416

P3150421

Wij volgden de ‘Marine Parade’ van ‘the mean Ocean Beach’ tot ‘Shelley beach’, dat laatste bezaaid met rarara, een hoop schelpen!

P3150426

Onderweg… Is het een zwembad? Of de oceaan?

P3150430

Bijna onopvallend, klein maar fijn, tussen de rotsen, hier en daar een verwijzing naar één van de activiteiten die je er zoal kan doen. Ook surfen en (in het juiste seizoen) walvis kijken zijn één van de top-activiteiten in Manly.

P3150434

Deze Australian water dragon zagen we in Manly best vaak opduiken. Speciale beestjes!

P3150424

De uiteindelijke bestemming: Shelley Beach!

En tussendoor? Een superlekkere brunch! Dit in The Bower, een klein maar gezellig restaurantje. Je kan er niet alleen lekker eten, maar dit kan bovendien met een prachtig zicht op de oceaan. Ideale tussenstop onderweg tijdens de wandeling! Tip: wie geen nood heeft aan een knabbel wordt op z’n minst aangeraden er een goede kop koffie te drinken. Zo jummie!

P3150439

P3150422 (1)

Wij vonden Manly alvast dik de moeite waard!

Sydney, part three: The Blue Mountains

Hier las je al hoe mijn reisgenootje en ik Sydney verkenden en hier las je alles over het bekende Bondi Beach in Sydney. Een ander hoogtepunt in de buurt van Sydney zijn de Blue Mountains.

Eerlijkheid gebied me om te zeggen dat ik in eerste instantie niet meteen werd aangetrokken om de Blue Mountains te bezoeken. Na enkele foto’s te zien van andere reizigers en nadat ook mijn reisgenote uitdrukkelijk zei deze kant uit te willen werd ik dan toch overtuigd om de Blue Mountains te bezoeken. Geen idee waar te beginnen in het uitgestrekte gebied van 1436 km² waarvoor we slechts één dag uit trokken. Dus vonden we er – na enkele referenties – niets beter op dan een tour te boeken via Blue Mountains Diamond Tour Voordeel was dat we o.a. met maximum 14 personen zouden zijn en een gids zouden hebben voor ons alleen. Leuk is ook dat er enkele ‘randactiviteiten’ werden voorzien zoals een bezoek aan het Featherdale Wildlife Park, een aboriginal centre, ontbijt, lunch, … . Verder was het ook ontzettend handig om gewoonweg opgepikt te worden aan onze hostel. Best een prijzige tour, maar met alle extraatjes een uitstekende prijs/kwaliteit-verhouding!

De Blue Mountains behoren tot UNESCO-werelderfgoed en worden de “Blauwe Bergen” genoemd door de vele eucalyptusbomen die een blauwe schijn lijken af te geven.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Al hangt het natuurlijk ook vooral af van het licht, de zon, … Welke kleur de bergen hebben.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het moet gezegd, het was adembenemend mooi. Onze gids bracht ons naar een leuk uitzichtpunt, welke algauw vrij eng bleek te zijn. Door de harde wind riskeerde ik me niet te dicht bij de afgrond, ik kon met moeite blijven staan!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Zonder kap vloog ook m’n haar alle kanten op, dus vandaar deze foto 🙂

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Zoals ik eerder zei was het een gigantisch uitgestrekt gebied. Zo ver mijn ogen reikten zag ik alleen maar bergen en een eeuwige blauwe schijn. Verder zou Australië niet Australië zijn als ze niet hadden gezorgd voor enkele toeristische randactiviteiten. Zo kregen we allen een ticket voor ‘Scenic World’. In dit ticket zat er een pasje voor de ‘Scenic Skyway’ waarbij we via een kabelbaanlift een stukje over de vallei leken te vliegen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Leuk was dat de vloer van het cabinetje in glas was. Niet voor mensen met hoogtevrees! Zo kregen we namelijk een goed zicht met een diepte van ongeveer 200m in de vallei en kregen we zelfs enkele watervallen te zien.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Daarna mochten we ook nog eens in een treintje met een opvallend glazen dak. Met een hellingshoek van 52° denderden we best snel naar beneden. Het leek wel een pretparkattractie!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vanuit het treintje kreeg je deze keer een ander zicht dan in de kabellift. Het voelde alsof we vlak onder het bladerdak door gingen, bijna de grond in.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het is trouwens al sinds begin 1900 dat er toeristen in een treintje van deze berg rijden. Gelukkig voor ons konden wij genieten van modern vernuft. In het begin was de weg namelijk enkel bedoeld voor mijntreintjes, maar nadat er geen kool meer te rapen viel spitste het mijnbedrijf zich toe op toerisme.

In 1934 zag het treintje er als volgt uit:

Echt zooooo blij dat ik daar niet in moest!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het had wel een toepasselijke naam: ‘The Mountain Devil’…. Her en der waren er overigens nog enkele verwijzingen te vinden van het mijnleven:

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Naar Australische gewoonte waren er beneden in de vallei mooie boardwalks aangelegd zodat we er een rustige en veilige wandeling in de natuur konden doen en lekkere zuivere lucht opsnuiven!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Eens we terug boven aankwamen kregen we even een ‘pauze’ van de gekke attracties en de bergen. We bezochten een aboriginal centre waar we een authentieke voorstelling kregen van enkele aboriginals. We leerden hoe we op een didgeridoo moesten spelen en waar dit juist vandaan kwam. Ook maakten we kennis met enkele typische danspasjes, symbolen die ze op hun lichaam verven en andere cultuurelementen. Leuk vond ik wanneer bleek dat hun danspasjes eigenlijk gebaseerd zijn op typische bewegingen van Australische dieren zoals een kangoeroe of een vogel. Allemaal erg basic, maar ideaal als een eerste kennismaking met de aboriginal-cultuur.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Er was ook een shop met aboriginal-art te vinden bij het centrum. Heel mooi, maar ook best prijzig. Al weet je hier wel heel goed waar het precies vandaan komt. Er wordt namelijk ontzettend veel aboriginal-art verkocht, maar daarom is het niet persé gemaakt door een aboriginal…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Hoogtepunt van de dag was echter de aparte rotsformatie genaamd ‘The three sisters’. Er zijn verschillende verhalen die de ronde doen (je kan ze hier nalezen.) Maar in elke Dreamtime Legend komt hetzelfde element terug: ooit waren er drie zussen die moesten beschermd worden. Een tovenaar veranderde ze in de drie rotsen voor hun eigen veiligheid. Door omstandigheden kon de tovenaar ze echter niet meer terug tot mensen toveren. Waardoor de drie zusters nu nog steeds uitkijken over de vallei…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Hoewel we al erg onder de indruk waren van onze trip, kregen we nog een toemaatje: een bezoek aan het bekende Featherdale Wildlife Park.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Op het eerste zicht leek het park niet zo groot, maar het herbergt ontzettend veel dieren. Alsook vele verschillende onder-diersoorten (of hoe zeg je zoiets?) van bijvoorbeeld de kangoeroe. Ik had nooit gedacht dat er zoveel verschillende soorten bestonden!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Helemaal in de achtergrond van deze foto zie je overigens ook een albino kangoeroe!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ook andere typische Australische dieren die we o.a. al in Australia Zoo zagen, vonden we hier terug. Bijvoorbeeld onderstaande Casuarius.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ik mocht ook op de foto met dit schattig uiltje. Wel een pittig detail, de uil poseerde zich met zijn goede kant voor de foto. De uil had helaas een ongeluk gehad waardoor zijn andere kant bijna volledig beschadigd was. In deze zoo vangen ze namelijk ook gewonde dieren op.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Een lekker ijsje lust deze wallaby ook wel!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bovenstaande superschattige kleine vriendjes had ik eerder al in het wild gezien op Phillip Island, maar toen mocht ik er geen foto’s van maken. Deze kereltjes poseerden echter maar al te graag voor de foto.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De zoo leek wel een samenvatting van onze reis tot nog toe. Deze grote vliegende honden zagen we meermaals in Cairns over onze hoofden vliegen.

Hoewel we ’s morgens werden opgepikt met een fancy busje, werden we ’s avonds op de ferry gedropt. Op deze manier gingen we via de Parramatta River naar Sydney waar we aankwamen in de haven Circular Quay. Met onderweg nog mooie uitzichten (met o.a. ook opnieuw de bekende opera en de havenbrug van Sydney.)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ja, hier zien we ons wel wonen hoor!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Dit werd algauw mijn favoriete manier om in Sydney te arriveren. Wat een zicht!

 

Sydney, part two: Bondi Beach!

Hallo lievelingen! Hier ben ik weer! (Yes yes, still alive and kickin’!) In de vorige blog vertelde ik reeds dat mijn reisgenote en ik (vorig jaar in maart – is ’t echt al zo lang gelden?) eindelijk in Sydney waren aangekomen.

We hadden er toen de hip-hopbus, excuseer, de Hop on, hop off bus genomen om een dagje vol sight seeing te doen. Op ons verlanglijstje van ‘must do’s’ in Sydney stond Bondi Beach hoog genoteerd. (Jullie ook al Bondi Rescue gezien? Soort Baywatch, maar dan in ’t echt… En in Sydney!) Ondanks de vele mogelijkheden qua openbaar vervoer, bleek het niet zo handig te zijn om er echter te raken. Daarom hadden we een 2-dagen tour geboekt bij de hip-hopbus. Onderweg kregen we nog enkele leuke weetjes te horen en deden we aan nog wat extra sight seeing…

Harry’s Cafe de Wheelséén van de oudste en bekendste kraampjes waar je de echte Australische (/Engelse) meatpie kan krijgen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

DSC09647

Queen Victoria Building, een shoppingcenter met voornamelijk designerlabels.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Circular Quay, waar je zowel ferry als ander openbaar vervoer kan nemen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

St. Mary’s Cathedral.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Sydney Town Hall

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Een Ierse Pub, enkele dagen voor St. Patricks Day.

De AMP Tower of Syndey Tower, hoogste toren van Australië.

In de top is er een restaurant met tafeltjes aan het raam.

Opdat iedereen zou kunnen genieten van het volledige uitzicht dat de toren te bieden heeft draait het restaurant bovendien langzaam rond.

DSC09675

Ons hoogtepunt van de dag: Bondi Beach!

Het bekende lifeguard-uitzichtplatform van Bondi Beach.

Redders die aan het oefenen zijn… What’s not to love?

In de kleurrijke Bucket List genoten we van een lekker drankje en een yummy lunch…

Enkele dagen later deed ik de Bondi to Coogee Coastal Walk.

Het is bijna 2u wandelen, maar onderweg ontdek je mooie (kleinere) strandjes tussen de rotsen en een prachtig zicht op de zee vanop de kliffen.

Mijn tip: neem je zwemgerei en een picknick mee!

DSC09697

Bondi Beach in de verte

Andere kleinere strandjes, verscholen tussen de rotsen.

Onderweg vind je Aboriginal-verhalen terug op de rotsen (en een getraind oog kan er ook Aboriginal-art terugvinden… ik niet dus.)

Hier en daar vind je langs de rand van het water een zwembad – al dan niet met zeewater. Vaak vloeit het gewoon in elkaar over.

Het was echter op het einde van mijn wandeling dat ik helemaal verrast werd…

Een gigantisch kerkhof… uitkijkend over de zee.

 Ook na Waverley cemetery kan je nog een heel eind langs de kust wandelen, maar ik was reeds een lange tijd onderweg en de broeiende hitte deden me weer huiswaarts keren.

’s Avonds – na de eerste dag aan Bondi Beach – trokken we naar Darling Harbour. 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Waar we niet konden weerstaan aan een een cocktail (tijdens happy hour) in het Hard Rock Café.

Prachtig interieur en enorm gezellig, al verkozen wij een plekje buiten op het terras, met zicht op de haven.

“Cheers!”

Naast cocktails drinken en eten kan je in Darling Harbour ook shoppen, of attracties zoals Sea Life, Australia Zoo en Madame Tussauds aan doen.

Wandelen… Trouwens al opgevallen hoeveel vlaggen er telkens in beeld komen?

Zo zijn er over heel Sydney wel 1900 vlaggen. De werknemers zijn dagelijks bezig met het onderhoud/vernieuwing er van.

Ze vielen ons alvast enorm op, brengt ook kleur in de stad!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Wat viel ons ook weer op? De vele – gratis én propere – toiletten die overal beschikbaar waren.

Al moet je oppassen met automatische deuren die soms toch niet goed op slot blijken te gaan…

Voor je het weet sta je met je kont bloot op straat *Woops* (Real life story van mijn reisgenootje.)

Ook gezien in Darling Harbour: superleuke speeltuigen voor de kids!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

En voor de mama’s en papa’s zalige relax-stoelen. Als dergelijke degelijke mooie tuinstoelen bij ons in een park zouden staan…

Ze waren vast en zeker al lang verdwenen.

Voor het avondeten trokken we naar ChinaTown. Hier heb je keuze zat, niet alleen in de verschillende Chinese keukens, maar ook in andere Aziatische keukens.

Ook Koreaans, Japans, etc… Kan je in ChinaTown vinden. Wij hebben alleszins heel lekkel gegeten!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

En gezien dit al een hele boterham was… Houd ik de Blue Mountains en Manly voor de volgende keer 😉

Sydney

12 Maart namen BB en ik vanuit Brisbane het vliegtuig (met Australische budgetmaatschappij Jetstarnaar Sydney waar we in de namiddag aankwamen. Ik moet lachen wanneer ik terugdenk aan het feit dat we vloekten omdat het weer er grijs uit zag. Ondanks de regendruppels bleef het temperatuurgemiddelde boven de 25°C. Zelfs bij grijs weer had je nog steeds de kans dat je je verbrandde.

Aaah, Sydney. Als er één stad is in Australië dat je MOET gezien hebben, dan is het vast en zeker Sydney. Niet omdat – zoals de meeste mensen denken – Sydney de hoofdstad is van Australië. Want, zoals ik hier reeds uitlegde, is Canberra de hoofdstad van Australië.

De Melbourne lovers schieten me nu waarschijnlijk dood. Zoals er bij ons tussen Gent en Brugge een beetje een vete is over de mooiste stad… Is dat ook het geval tussen Melbourne en Sydney. Persoonlijk vind ik dat de vergelijking gewoonweg niet opgaat. Ik zou alvast niet kunnen kiezen tussen deze steden. Het moet echter gezegd: Sydney is veel groter dan Melbourne, vaak ook heel wat zonniger dan de stad van de 4 seizoenen (of 6 volgens de Aboriginals.) Daarenboven heeft Sydney ook heel wat leuke eilandjes in de buurt liggen welke je makkelijk met een ferry kan bezoeken. Al is de Peninsula (baai) van Melbourne ook erg mooi en hebben ze natuurlijk de Great Ocean Road vlakbij in de buurt. Zoals gezegd, moeilijk kiezen dus! (Weet je wat, als je dan toch al zo ver bent gegaan, ga dan ook gewoonweg nog een ‘kleine’ 1000 km zuidwaarts en bezoek Melbourne.)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Wij verbleven opnieuw in een YHA, in de Sydney CentralHet gebouw is officieel erfgoed van de stad en heeft enkele leuke features zoals een verwarmd zwembad op het dak. Zoals de naam doet vermoeden is de hostel vlakbij het centraal station van Sydney gelegen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Super handig dus! Vanuit de luchthaven sta je op een klein kwartier in het station via de Airport Link trein. Dit voor $AUS 17.

Prijzen voor verblijf in Sydney zijn best duur. Hierdoor opteerden wij er ook voor om een kamer te delen met nog 2 personen. De eerste nacht was het wel even verschieten. Toen strompelde er om 1u ’s nachts nog een meisje binnen. Bovendien zei ze dat ze over enkele uren opnieuw op moest om haar vliegtuig te halen. Een echt goede nachtrust hadden we dus niet. De andere vrouw in de kamer leek dan weer een uitverkoop van kledij te houden. Haar bagage moest en zou lichter worden. Hoewel we zelf bijna geen plek meer hadden in onze bagage namen we toch enkele kledingstukken aan. Zo gaat het wel vaker in hostels: uitwisseling van kleren en allerlei dingen zoals etenswaren of schoonheidsproducten.

De volgende dagen werden we vergezeld door twee vrouwen, moeder en dochter, waar we wel goed mee opschoten. De vrouwen waren Maori, uit Nieuw-Zeeland. Ze kwamen speciaal naar Sydney voor een congres voor/over/door vrouwen. Grappig was dat we steeds rond hetzelfde moment wilden slapen/opstaan of een middagdutje doen. Je moet het maar treffen! De enige discussie die we hadden? Wiens huid nu het mooiste was. De Maori vrouwen waren verzot op onze mooie blanke huid dat door de zon een licht goudbruin kleurtje had gekregen. BB en ik waren dan weer jaloers op hun mooie bruine huid. ’t Gras is altijd groener aan de overkant zeker?

Met zo’n grote stad als Sydney weet je soms nauwelijks waar te beginnen. Veel te veel dingen om te bezoeken. Niets simpeler om dan een Hop on, hop off bus te nemen. In elke grote hoofdstad vind je er wel één. Handig aan deze bussen is dat ze alle must see’s en must do’s aan doen. Onderweg krijg je leuke weetjes en geschiedenis van gebouwen of andere te horen. Je stapt enkel af daar waar je echt wil zijn. Alle stops doen op één dag is vaak zelfs onmogelijk. Regelmatig stopt er opnieuw een bus om je dan naar een volgende leuke attractie te brengen. Op deze manier heb je bovendien meer kans om op moeilijker bereikbare plaatsen te raken. Al moet het gezegd, Sydney heeft een uitgebreide keuze aan openbaar vervoer. Treinen, bussen (o.a. een gratis centrum bus, route 555), soort monorail/metro/tram, ferry’s, …

BB noemde de Hop on, hop off bus de ‘Hip hop bus’Eerste halte met onze hip hop bus? De vismarktEen echt pareltje onder de overdekte vismarkts! Ontzettend groot met ook een delicatessenmarkt en leuke kraampjes waar je een snelle hap kan eten. Grootste vergissing die we er gemaakt hebben? ’s Morgens de markt bezoeken in plaats van rond het lunchuur.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bij onze volgende halte bleven we een beetje in hetzelfde thema en bezochten we het maritiem museum. Het Australian National Maritime Museum (ANMMheeft zelfs een eigen haven waar het wel 15 schepen herbergt. Sommige schepen zijn replica’s, maar de meeste schepen hebben er een serieuze diensttijd op zitten. Onze bedoeling was om er ‘vlug’ een kijkje te nemen, maar voor we het wisten verbleven we er bijna een hele dag.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De haven van het museum maakte het toch wel een drukke bende midden in de stad.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Aan alle details werd gedacht…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bij de onderzeeër twijfelde ik toch even om deze te betreden. Mijn nieuwsgierigheid overtrof echter mijn lichte claustrofobie. Uiteindelijk was het nog best een leuk avontuur om door de sluizen te kruipen…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ook binnen biedt het museum een prachtige collectie aan over alles wat dan ook maar iets te maken heeft met scheepvaart.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bijna een hele dag rondlopen in het maritiem museum was best vermoeiend, niettemin wou ik op onze eerste dag Sydney nog zéker één stop doen: een bezoekje brengen aan Sydney’s Harbour Bridge. En het bekendste gebouw van SydneyThe Opera House. 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Als één van de eerste steden ter wereld dat Nieuwjaar viert, krijgen we op Nieuwjaar meestal beelden te zien vanuit Sydney. Sydney heeft altijd één van de mooiste vuurwerkshows ter wereld. Vaak wordt er ook vuurwerk vanaf de brug omhoog geschoten. Net zoals je in Brisbane de Story Bridge kan beklimmen kan je ook deze brug beklimmen. Ik hield het enkel bij het poseren voor een foto, voor de brug. De klimtocht over de brug is voor echte waaghalzen. De klim duurt zo’n 3,5u en op het hoogste punt zit je op 134m boven zeeniveau.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Sydney’s Harbour Bridge wordt bijna altijd in één adem vernoemd met het Sydney Opera House. Dit vooral wegens de ligging… Er zijn mogelijkheden zat om de opera te bezoeken, maar tickets zijn best prijzig. Er worden verschillende tours aangeboden, maar volgens velen is enkel de langste (en duurste) tour écht de moeite. In de korte tour heb je niet altijd kans om alle zalen te zien en ga je niet echt backstage. Uit verhalen van andere reizigers hoorde ik dat de meeste mensen dit niet echt een goede prijs-kwaliteit vonden. Het is er bij ons helaas niet van gekomen, maar dé manier om de mooiste kanten van de opera te zien is gewoonweg een opera of concert bijwonen. Soms lukt het zelfs om aan kaartjes te raken die goedkoper zijn dan de tour. Als je er bovendien nog een mooi concert bovenop krijgt is zo’n kaartje dus meer dan de moeite waard.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Reeds in de verte zie je het witte gebouw schitteren in de zon…. Maar het was helaas alleen in de verte dat ik het gebouw ook echt knap vond. Toen ik 16 was had ik net hetzelfde gevoel met de Eiffeltoren: prachtig in de verte, maar eens ik er onder stond vond ik het een lelijk en lomp ding. De beton onder de witte schelpen van The Opera House was verschrikkelijk lelijk en van dichtbij vond ik de structuur van het gebouw maar niks. De stukken die ik als bezoeker binnen kon betreden voelden ook ontzettend koel aan. Ik was enorm teleurgesteld bij dit aanzicht. Er zou naar ’t schijnt dan ook heel wat discussie geweest zijn met de originele Deense architect Jørn Utzon. Hij had het binnenin heel wat luxueuzer bedacht. Sommige ruimtes zouden intussen opnieuw aangepakt zijn volgens zijn origineel gedachtegoed. Utzon gaf halverwege op en wou bovendien niet meer meewerken aan het gebouw. In het begin werden de kosten op zo’n $US 7miljoen geraamd, maar het gebouw kostte uiteindelijk $US 102 miljoen en werd pas 10 jaar na de voorziene datum opgeleverd. Vast wel enkele redenen waarom het niet echt boterde tussen Utzon en de Australiërs.

Maar zoals ik al zei, in de verte vind ik het nog steeds een prachtig gebouw…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

’s Avonds trokken we naar The Rocksgenoemd naar de gebouwen uit zandsteen die er sinds de eerste kolonisaties gebouwd werden. De buurt had vroeger een slechte naam en werd aan zijn lot overgelaten. Tussen de grote wolkenkrabbers vind je nu nog steeds de kleine zandstenen huizen en straatjes met kasseien. Tegenwoordig is de buurt helemaal heropgefrist en hangt er een leuke vibe met alternatieve winkels en Europees getinte restaurantjes. Mij deed het wat denken aan het Patershol in Gent. Ooit de hoeren-en uitgangsbuurt in Gent, nu de plek waar je de meest gezellige restaurantjes vindt. Wij besloten voor Spaans te gaan en aten lekkere tapas en paëlla in The Vintage Cafe. 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

In de volgende blog NOG meer Sydney met o.a. een bezoekje aan het bekende Bondi Beach, een tripje naar Manly (een eilandje nabij Syndey) en een tour langs de Blue Mountains.

Crikey! Een dag in Australia Zoo!

AZ_AWALG_STEVE

Tijdens onze busrit met de Greyhound onderweg van Noosa naar Brisbane reden we een groot stuk op de Steve Irwin Highway. De naam deed wel een belletje rinkelen, maar ik kon hem niet meteen plaatsen… Tot we onderweg enkele grote reclameborden zagen voor Australia Zoo, “Home of the Crocodile Hunter.”

Steve Irwin was ontzettend bekend als dé krokodillenexpert. Ook bij ons was hij te zien op Discovery Channel en Animal Planet. Persoonlijk zapte ik meestal snel weg, maar de mannen in ons gezin bleven gretig verder kijken naar de gekke avonturen van de Australiër met z’n sappige uitspraken en de typische Australische slang zoals “G’day” en “Crikey!”

 

Steve Irwin zocht graag het gevaarte op en ging buiten zijn ‘comfort zone’. Na zijn krokodillenreeks op tv volgden namelijk nog heel wat andere reeksen met o.a. slangen. Ook zijn dochter Bindi stapte in het filmwereldje en maakte gelijkaardige tv-series, maar dan gericht op kinderen. In 2006 filmde Irwin enkele onderwaterbeelden in het Great Barrier Reef voor een show van Bindi. Het was hier dat hij verrast werd door een pijlstaartrog. Irwin naderde de vis te dicht waardoor deze in de verdediging ging. Irwin was geraakt in de borst en stierf vrijwel meteen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Australia Zoo werd oorspronkelijk opgericht door Steve Irwins ouders en begon als een klein reptielenhuis en opvangcentrum voor reptielen. Dankzij Steve Irwin werd de zoo groter en werden er ook andere dieren in de zoo ondergebracht. Australia Zoo neemt ook deel aan allerlei kweekprogramma’s opdat soorten die met uitsterven bedreigd worden, kunnen voortbestaan.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Irwins familie heeft vrijwel altijd in de kijker gestaan, Australia Zoo is dan ook een echt familiepark. Vandaag wordt het park gerund door zijn vrouw Terri en zijn kinderen Bindi en Robert. Vooral Bindi is nu Australiës lieveling. In de zoo kan je zelfs de set bewonderen voor de tv-reeks Bindi’s Bootcamp. In de vele winkeltjes in de zoo is er natuurlijk ook heel wat Bindi merchandise. Films, boeken, kleren, broodtrommels, … Alles wat je maar mogelijk acht.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Oorspronkelijk wilden we bij ons bezoek aan Brisbane een dagje wijden aan het vlakbij gelegen Lone Pine Koala SanctuarySteve Irwin en zijn familie vonden we echter zo intrigerend waardoor we opnieuw de Greyhound opgingen en een stukje ‘terugkeerden’ om de zoo te bezoeken. De Greyhound voorziet namelijk speciale tarieven en busritten naar de zooBovendien zouden we ook hier koala’s vinden… Plus zoveel meer!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bij het betreden van het park was het meteen duidelijk waar de geschiedenis van de zoo lag: bij krokodillen. We passeerden het ene krokodillenverblijf na het andere. Het leek wel oneindig! Drieëntwintig krokodillen om precies te zijn. Bij elk verblijf was er een bord voorzien met een ‘biografie’ en interessante weetjes.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ook op de gewone paden in het park – dus niet achter een hekken – kwamen we wel eens een reptiel tegen…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Na al die krokodillen te zien begon ik te twijfelen, was ik toch niet beter naar het Lone Pine Koala Sanctuary getrokken? Die pluizige bolletjes zijn toch véél schattiger dan die oude dinosauriërs met enge tanden?

Ik hoefde me echter geen zorgen te maken, ik kreeg bijna een cuteness overload attack van de talrijke koala’s die aanwezig waren in het park! Het park heeft namelijk ook een eigen wildlife hospital. Naar eigen zeggen het grootste ter wereld. Per dag worden er gemiddeld 20 koala’s verzorgd die hulp nodig hebben. Heel wat koala’s worden namelijk aangereden of gebeten door een hond. Wat te doen met al die lieve beestjes voor je ze terugzet in de natuur? Even laten rusten in de zoo natuurlijk 🙂

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Just hanging’

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Zeg nu zelf, zou jij hier ook niet willen werken? Elke dag koala’s vasthouden?

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

In Australia Zoo moet je natuurlijk ook krokodillen vasthouden… Hmmm, misschien toch nog eens over nadenken.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

In de zoo word je echt verwend met prachtige exemplaren van authentieke Australische dieren. Al is daar bij bovenstaande dingo wel wat discussie over. De dingo is al zo’n 5.000 jaar te vinden in Australië, maar wordt nog vaak als een exoot gezien.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Van dit diertje is er echter geen twijfel mogelijk: op en top Australisch! De deugeniet stond bijna niet stil en was dan ook moeilijk vast te leggen op camera. Ik was wel blij verrast toen ik dit beestje eindelijk in het echt mocht aanschouwen. Het mag wel duidelijk wezen dat mijn beeld van de tasmanian devil dringend moest bijgesteld worden van dit:

Tasmanian-Devil

naar dit:

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Een ander typisch Australisch dier is de casuarius (Eng.: cassowary). Familie van de emu en naar mijn mening behoorlijk creepy. Even dacht ik in een soort Jurassic Park te zitten, de kop van het dier ziet er namelijk wel een beetje dinosaurus-achtig uit. Om niet te spreken over de grootte van het dier. Met moeite op één foto te krijgen. Sommige casuariussen kunnen wel 2m groot worden. Ze kunnen bovendien tot 1,5m hoog springen!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Apart is ook dat ze geen vliegvleugels hebben zoals andere vogels, ze kunnen dus niet vliegen. Net zoals de aanverwante emu overigens.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Van ver raakt het dier wél volledig op de foto. Deze afstand vond ik bovendien iets veiliger. De meeste dierenverblijven in Australia Zoo zijn vrij open in vergelijking met andere zoo’s die ik al bezocht heb. Soms had je met moeite door dat de dieren opgesloten zaten. (Soms dacht ik eerder dat ik opgesloten zat en de dieren naar mij aan het kijken waren.)

Ook bij de kangoeroe’s en wallabies konden we vrij rondlopen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

En nadat ze recht uit je hand hebben gegeten, kan je er ook gewoon samen mee ‘chillen’…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Andere typische Australische dieren?

Prachtige vogels zoals deze zwarthalsooievaars.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Of mijn absolute favoriet: de kookaburra. Ook gekend als de lachvogel. Wanneer deze vogel kwettert lijkt het namelijk ontzettend hard op het gelach van de mens.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Mijn eerste nachten in Australië best goed wakker gelegen van deze vogel (alsook van het geluid die de possums maken overigens.)

 

Nog meer schattige beestjes:

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Gelukkig was er in het park regelmatig een treintje dat rond reed. De zoo was ontzettend groot en sommige verblijven lagen echt ver uit elkaar. Het meest recente gedeelte was Africa waar je je bijna echt in de savanne voelde. Dit o.a. ook door de uitgestrektheid van de dierenverblijven.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

DSC09509

In Australia Zoo maakten ze overigens best veel reclame om heel wat dieren persoonlijk te ontmoeten of vast te houden. Hier hing echter een stevig prijskaartje aan vast. Wij waren al ontzettend tevreden dat we de meeste dieren van héél dichtbij konden zien. Bovendien hadden wij al een leuke ‘meet-en-greet’ gehad op Magnetic Island met heel wat leuke dieren (én voor een véél zachtere prijs.)

Maar hey, als je zin hebt om even op wandel te gaan met een luipaard, dan ben je hier aan het juiste adres…

DSC09517

Eén van de meest indrukwekkende dingen in de zoo is waarschijnlijk het Crocoseum. Een stadion met wel 5.000 zitplaatsen. Elke dag is er een avontuurlijke, informatieve en ontzettend entertainende show te zien. Roofvogels die over je hoofden scheuren, slangen die over-en weer glibberen, en vooral: krokodillen die met een snelheid om U tegen te zeggen het water komen uitgespurt voor een lekkere hap.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bij dit gedeelte van de show zaten we toch wel op het puntje van onze stoel!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Met meer dan 2.000 dieren was het bijna onmogelijk om alle dieren te zien, of de vele shows. Ik vond het in ieder geval een aanrader. Hoewel ik reeds heel wat dieren in het wild gezien had, zijn er ook heel wat Australische dieren die graag diep verborgen blijven in het (regen)woud. Begrijpelijk natuurlijk, maar op deze manier kreeg ik de kans om deze dieren in een mooie en veilige omgeving “in ’t echt te zien”. Bovendien werd het kind in mij weer helemaal boven gehaald 😉

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Nieuwsgierig naar meer? Bekijk dan onderstaande filmpjes met een rondleiding door de zoo met Steve Irwin… En ook een filmpje met Robert, zo vader zo zoon?

 

DSC09518