Roma: non basta una vita! (Deel 4)

Klik op de linken om deel 1deel 2 en deel 3 te lezen!

Hoewel we op onze laatste dag pas de late vlucht weer huiswaarts hadden, hebben we die dag niet veel gedaan. Na ons laat avondje uit de vorige dag hebben we ons – voor het eerst tijdens onze reis in Rome –  zalig uitgeslapen. Als eerste besloten we de tuinen van de Villa Borghese te bezoeken en het museum Galleria Nazionale d’Arte Moderna e contemporanea (GNAM).

Zoals de naam het zegt is dit een museum waar moderne en hedendaagse kunst te bezichtigen is. Het museum pronkt met grote Italiaanse namen, maar ook internationale namen zoals Cézanne, Degas, Mondriaan, van Gogh en ook Klimt. Vooral voor die laatste besloten we het museum te bezoeken, gezien mijn reisgenoot een grote Klimt-fan is. Hoewel je ook hier de Roma Pass kan gebruiken hadden wij onze twee gratis beurten reeds voor het Colosseum, het Forum Romanum en de thermen van Caracalla gebruikt. Wel kregen we door de Roma Pass nog een korting van €2, waardoor we nog €8 voor onze toegang moesten betalen. Of deze prijs het helemaal waard was? Misschien komt het omdat we qua kunst in de Lage Landen reeds goed verwent zijn of omdat er uiteindelijk maar één werk van Klimt in het museum te bezichtigen was en hoogstens twee werken van de andere bekende internationale kunstenaars, dat we toch een beetje teleurgesteld waren. Bovendien waren het vaak niet-typerende schilderijen van de kunstenaars in kwestie en niet bepaald de allermooiste. De Italiaanse kunst zelf was wel vrij uitgebreid en best mooi. Maar of het de moeite is om hiervoor speciaal af te zakken naar een museum in Rome? Dan hadden we onze laatste dag misschien beter gespendeerd aan bijvoorbeeld een bezoek aan de catacomben of een wandeling langs de Via Appia. Voor van Gogh trek je beter naar Amsterdam, waar er een prachtig van Gogh museum is, alsook het magnifieke Rijksmuseum. Voor Klimt zou mijn reismaatje dit jaar beter afzakken naar Wenen waar nu het Klimt-jubileumjaar wordt gevierd.

In ieder geval konden we toch van de kunst genieten en zeker ook van een wandeling in de mooie tuinen van de Villa Borghese. Niet alleen het GNAM bevind zich in deze tuinen, maar ook andere musea, paviljoenen, tuinen, fonteinen en allerlei sculpturen.

Hieronder enkele sfeerbeelden:

Na ons bezoek aan het museum en de tuinen besloten we op zoek te gaan naar een leuke plek om te eten. Gezien we de avond voordien genoten hadden van onze tijd in de Trastevere-wijk besloten we opnieuw om die kant van Rome uit te gaan. Het was echter al iets na de middag, waardoor heel wat zaken op dat moment aan het sluiten waren. Bovendien leeft het Trastevere vooral ‘s avonds en doen sommige zaken ‘s middags zelfs helemaal niet open. Bij een bezoek aan deze wijk kom je dus best pas langs wanneer de zon aan het zakken is. Op deze laatste dag besefte ik bovendien dat ik tijdens mijn reis nog geen pizza had gegeten. Hoe was dat nu mogelijk? Ik kon het niet over mijn hart krijgen om huiswaarts te keren voor ik een echte Italiaanse pizza had geproefd!

Dus naast de uitdaging om een open zaak te vinden, was ik bovendien op zoek naar een zaak waar ze een echte houtoven hadden. Heel wat Romeinen bieden namelijk pizza aan, maar de lekkerste komen toch uit een traditionele houtoven! Gelukkig vonden we La Tana de Noantri. Een restaurant dat nog open was en net van plan was om haar oven te doven. Ik was dus nog net op tijd om te proeven van een heerlijke Pizza Frutti Di Mare. Mijn reisgenoot koos opnieuw voor een pasta. Dit vergezeld met een lekker wijntje, een fles water en opnieuw een lekkere tartuffo. Dit alles voor €36,5. Italiaanse obers geven een vaak een vrij norse indruk, maar het is een kwestie van ze een beetje beter te leren kennen, of ze wat losser te maken. Misschien was het omdat ze in principe gingen sluiten, maar wij hadden in ieder geval een wel héél norse ober vast. Tot ik opmerkte dat hij een tatoeage had met de letters S.P.Q.R., de bekende Latijnse afkorting voor Senatus Populusque Romanus oftewel ‘De senaat en het volk van Rome’. Ik wees mijn reisgenoot op deze opvallende tatoeage, het kon niet anders dan dat dit een trotse Romein was. Mijn reisgenoot maakte van de gelegenheid gebruik om de ober hierop aan te spreken. De grimas verdween en maakte plaats voor een grote glimlach. Meteen vertelde hij honderduit over zijn geliefde Rome en dat hij inderdaad een échte Romein was.

In augustus is het erg warm en bovendien erg druk in Rome. Maar Rome is dan vooral een plek van toeristen, de echte Romein is de stad uit in deze periode. Je moet dus al erg veel geluk hebben wil je in zo’n vakantieperiode een echte Romein aan de haak slaan. Nochtans hadden we ook de vorige avond geluk toen we op de bus een beetje angstig keken toen we niet zeker waren of deze ons wel naar het Trastevere zou brengen. Verrassend genoeg hadden we een Romein bij ons op de bus zitten die ondanks de taalbarrière ons probeerde te helpen én goede tips gaf om Rome te bezoeken. Wanneer je het dus lukt om met een Romein te praten merk je dat ze één van de meest gastvrije en vriendelijke mensen zijn!

Na ons etentje volgde nog een wandeling in het Trastevere en langs de Tiber, waarna we terug naar de straat van ons hotel keerden om nog een lekkere milkshake te nuttigen op het terras van de Bar Gambero, waar we ook de eerste avond genoten hadden van een spaghetti. Daarna terug naar het hotel om onze koffers te pakken en uiteindelijk op de hoek van onze straat te wachten op een taxi. Deze keer zagen we een warme treinreis niet zitten en besloten we om een snellere manier te gebruiken. Voor 40minuten naar de luchthaven betaalden we €40. Duurder dan de trein, maar in het gaan hadden we zowel van de trein (€14 per persoon) als van een taxi (€25 voor enkele meters ver) gebruik gemaakt (openbaar vervoer of te voet zagen we met onze bagage niet zitten). Dan leek ons het comfort en de snelheid dan toch geen slechte prijs, zeker gezien we met twee waren en onze rit in het gaan dus eigenlijk duurder was uitgevallen dan gedacht.

Dankzij de supersnelle taxi – gordels vast en handen om het handvat aangeraden! – arriveerden we eigenlijk veel te vroeg op de luchthaven. Maar liever te vroeg dan te laat! Mijn reisgenoot deed nog een dutje en ik snuisterde nog rond in de winkels op de luchthaven. Enkele uren later waren we alweer thuis en gingen we met zoete Romeinse dromen slapen.

Het was reeds mijn tweede reis naar Rome, maar sinds 2005 was er natuurlijk heel wat veranderd (lees: opgegraven) en wist ik dus weer niet waar eerst te kijken. Rome biedt nog heel wat meer dan hier in mijn reisverslag te lezen staat, talloze dingen hebben we dan ook niet kunnen bezoeken. Wij kijken dus alvast uit naar ons volgend tripje Rome! Roma, non basta una vita!

Share this:

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s