Rome: non basta una vita (deel 3)

We zijn intussen bijna eind november (bericht eerder gepubliceerd in 2011), maar toch ben ik mijn reis naar Rome in augustus nog niet vergeten. Het was een beetje drukjes hier, maar ik ben jullie nog steeds een vervolg schuldig van mijn trip naar Rome! Iets wat ik dan ook met plezier met jullie wil delen! Hier vind je deel 1 en deel 2, en dan nu deel 3:

Dag 3

Weer was het vroeg opstaan, het Colosseum opent nl. elke dag zijn deuren om 9u en het is bekend dat er vaak erg lange rijen om en rond het Colosseum te zien zijn. We namen dan ook een vroeg ontbijt en even later stonden we dankzij de metro snel voor het Colosseum. Er stond reeds een grote rij voor de ingang maar dankzij onze Roma Pass konden wij via een andere ingang meteen binnen gaan. We hadden onze Roma Pass nog niet gebruikt waardoor we het Colosseum gratis konden bezoeken.

Colosseum

Niet alleen om lange wachtrijen te vermijden is het aangeraden om het Colosseum ‘s morgens te bezoeken. Het maakt ook dat het nog vrij rustig is in het Colosseum waardoor je de sfeer erg goed kan aanvoelen (en het er nog wat frisjes is). Met wat verbeelding voel je je al snel een Romein die komt genieten van de panem et circences. Als gewone bezoeker loop je via de ingang eerst een stuk op de gelijkvloers onder de gangen van het amfitheater, nadien doe je de hoogste verdieping aan en daarna een lager niveau. Wil je in de kelders lopen die eens hebben volgestaan met water voor scheepgevechten of wil je de liften – die zowel wilde dieren zoals leeuwen als gladiatoren naar boven brachten – van dichterbij zien, dan moet je op voorhand een bezoek reserveren (met gids). Wij hebben dit echter niet gedaan, want ook vanboven kan je een blik in de mythische kelders werpen.

Colosseum vanbinnen

Leuk tijdens ons bezoek was dat er ook een aparte tentoonstelling in het Colosseum vrij te bezoeken was van keizer Nero en zijn befaamde Domus Aurea. Ik vond het al jammer dat ik de archeologische site van de Domus Aurea niet kon bezoeken wegens verdere opgravingen. Gelukkig maakte Rome dit goed door o.a. deze tentoonstelling in het Colosseum, maar ook in het Forum Romanum waren er stukjes tentoonstelling van keizer Nero te zien. Al heeft vooral het Vaticaan heel wat mooie beelden en andere kunstwerken in huis die ooit van keizer Nero waren.

Toen we het Colosseum zo’n goed uur later buitenkwamen zagen we immense rijen groeien en groeien, voor zowel het Colosseum als voor het Forum Romanum. Zeker goed voor 2 à 3 uren! Daar trokken wij ons echter niks van aan en trokken naar de ingang van het Forum Romanum. Opnieuw konden we dankzij onze Roma Pass meteen binnen wandelen en opnieuw was dit gratis!

Forum Romanum

Het Forum Romanum bestaat uit verschillende delen. Je vindt er vele tempels voor verschillende goden, maar ook triomfbogen van verschillende keizers waarop je als een soort stripverhaal de veldtochten en oorlogen kan lezen die ze overwonnen hebben. Ook de Curia (senaatsgebouw) en markthallen kan je op het forum vinden. Het forum was dus een belangrijke plaats waar de Romeinen samen kwamen voor zowel economische, religieuze als politieke zaken. Natuurlijk ook ter ontspanning (theater, gladiatorengevechten, sport, …) In principe waren er geen mausolea of dergelijke op fora. Julius Caesar was dan ook de eerste die er gecremeerd werd en dus een soort tempel kreeg. In navolging van Caesar volgden dan ook verschillende Keizersfora. Deze zijn echter aan de overzijde van (en onder) de Via dei Fori imperiali te vinden. Deze weg was aangelegd door Mussolini, die ervan droomde om net zoals Hitler over een grote en brede baan te kunnen paraderen met zijn leger. Ironisch genoeg waren het uiteindelijk de Amerikanen die over deze weg zouden paraderen. Op dit moment kunnen archeologen alleen maar hopen dat de weg ooit weer wordt open gebroken om opnieuw schatten te kunnen blootleggen van de keizerlijke fora.

Paleis van Keizer Augustus

Wij lieten de keizerlijke fora echter links liggen en voor we het echte Forum Romanum bezochten trokken we eerst naar de Palatijn. Eén van de zeven bergen waarop Rome gebouwd is. Op de Palatijn vind je de resten van verschillende koninklijke paleizen, waaronder dat van keizer Augustus. De paleizen keken aan de ene zijde uit over het Forum Romanum en aan de andere zijde over het Circus Maximus, waar er paardenrennen werden gehouden en er nu enkel nog een open vlakte te zien is. Nadien trokken we naar het Forum Romanum waar we deze verschillende schoonheden van dichterbij mochten bekijken:

Panorama van de Palatijn met het huis van keizer Augustus, markthal en tempel

Een deel van een zijbeuk van een basilica. Wat moet dit ooit groots zijn geweest!

Detail van Triomfboog

In feite zou je een hele dag enkel in het Forum Romanum en op de Palatijn kunnen doorbrengen, zeker wanneer je de archeologische resten van dichterbij bekijkt en je het origineel probeert voor te stellen of de verhalen er achter weer naar boven haalt. Het is dan ook aangeraden om niet zomaar doelloos in het Forum Romanum rond te lopen maar op voorhand wat op te zoeken over enkele gebouwen zodat je weet wat er precies voor je neus te zien is behalve een hoop zuilen en wat marmer.

Door opgravingen moesten we het Forum Romanum verlaten via een zij-uitgang, terwijl ik uit ervaring wist dat er nochtans een prachtig uitzicht was helemaal bovenaan het Forum Romanum aan de zijde van de Piazza Venezia. Dus vooraleer we een fruitkraampje bijna volledig opkochten en genoten van het lekkere, frisse, sappige fruit trokken we naar Piazza Venezia. Op dit plein komen zowat alle grote straten van Rome samen en vind je niet alleen het Palazzo Venezia waar Mussoloni zijn toespraken op het bekende balkon hield, maar ook het prachtige monument van Victor Emanuel II met o.a. het Altaar van het Vaderland met bijhorende soldaten, een vlam die altijd brandende wordt gehouden en het prachtige ruitersstandbeeld. Niet te missen zijn ook de grote fonteinen, het graf van de onbekende soldaat en de twee vierspannen die bovenop het gebouw staan en natuurlijk… het marmer en nog eens marmer! Zelfs als het slecht weer is moet je een zonnebril opzetten om dit gebouw te betreden. Het gebouw herbergt het museum van de Italiaanse geschiedenis: Museo del Risorgimento. Dit museum is best mooi en gratis te bezoeken. Wegens tijdsgebrek lieten we dit echter opzij liggen, maar we trokken wel naar de top van het gebouw. Nuja, bijna naar de top. Er is nl. een panoramalift die je helemaal naar boven brengt en dit tegen de prijs van €7. Dit vonden we net iets te veel van het goede en we stelden ons tevreden met een prachtig uitzicht op een iets lager niveau. De achterzijde van het museum brengt je naar de Capitolijn (weer één van die zeven bergen waarop Rome is gebouwd). Hier vind je de Capitolijnse musea, het stadhuis van Rome, en het ruitersstandbeeld van Marcus Aurelius. Het plein en de bekende trappen zijn ontworpen door Michelangelo. Een hoop beelden op het plein en op de trappen zijn antieke beelden die van het oude Marsveld komen. Met het veel te warme augustusweer was het dan ook zalig om van deze waterspuwende leeuwen onderaan de trap een frisse douche te krijgen.

monument van Victor Emanuel II

Monument van Victor Emanuel III

Iets wat overigens erg handig was in Rome was het vele drinkbare water die je zowat overal vrij kon verkrijgen. Door de vernuftigheden van de oude Romeinen en hun aquaducten zijn er naast de talloze fonteinen ook vele waterbronnen op zowat elke straathoek in Rome te vinden. Deze bronnen bieden gratis, drinkbaar én erg fris water aan. Dit drukt dan meteen ook de kosten want je hebt alleen maar een lege plastic fles nodig die je de hele dag kan aanvullen wanneer en waar je maar wil. Al zijn de bronnen in het centrum meer vertegenwoordigd dan aan de rand van Rome. Veel steden kunnen hier nog wat leren van Rome, want in Rome zal je in ieder geval al niet omkomen van de dorst.

Waterbron

Theater Marcellus

Na de frisse douche van de leeuwfonteinen trokken we verder richting het theater van Marcellus, wat nu een leuke mix is tussen een oud Romeins amfitheater en een middeleeuws paleis. Enkele straten verder konden we ein-de-lijk lunchen in het restaurant Giggetto al Portico D’Ottavia. Van dit restaurant hadden we op voorhand reeds een erg positieve recensie gelezen dat zich tijdens ons bezoek deels had waargemaakt. Dit restaurant biedt de échte Romeinse keuken aan waar men zelf zijn pasta draait, of zoals wij zagen toen we het restaurant binnen gingen: men met kersverse groenten werkt. Zo zat er aan de ingang van de zaak een man bij een heuse berg artisjokken die hij aan ‘t kuisen was, blijkbaar een specialiteit van de zaak. Op het mooie terras mochten we niet plaatsnemen omdat het volgens de ober veel te warm zou worden voor ons. Hij verplichte ons zowat om binnen plaats te nemen waar het lekker koel was. De zaak zat aardig vol, misschien daarom dat we het gevoel hadden dat de bediening erg te wensen over liet en we gewoon als een nummertje behandeld werden. Gelukkig was het bij de keuken andere koek. We kozen eerst voor een mini-voorgerecht, nl. één van de echte Romeinse specialiteiten: fiori di zucchini. De bloem van een courgette gevuld met mozarella en ansjovis, gepaneerd en gefrituurd. Njam njam! Als hoofdgerecht kozen we weer eens voor pasta, mijn reisgezel ging voor de spaghetti vongole en ikzelf voor de spaghetti carbonara. Bij beide spaghetti’s kon je de versheid van de pasta bijna zo proeven. Wel waren beide gerechten vrij groots en nogal zwaar. Dat vulde onze maag dus goed. Gelukkig maar, want de prijs was er wel naar!

Giggetto al Portico D'Ottavia

Giggetto al Portico D’Ottavia

Voor ons voorgerechtje alleen al, waarbij we slechts 1 bloem kregen, betaalden we €3. Daarnaast dronken we enkel nog een liter water uit en mochten we voor onze lunch een totaal ophoesten van €40. Vooral voor de schamele bediening die we hierbij gekregen hadden waren we niet bepaald tevreden met die prijs. Gelukkig konden we ons troosten met de prachtige kookkunsten van deze zaak. Al vermoeden we dat we hetzelfde ook goedkoper konden krijgen. Hier ontstond er overigens weer een discussie om het brood. We lieten duidelijk merken dat we geen brood wilden eten. Toch stond het brood als uit een gewoonte op onze rekening (€5). Gelukkig konden we dit makkelijk laten wijzigen.

Thermen van Caracalla

Hierna wilde ik graag naar de thermen van Caracalla. Hoewel er verschillende bussen in de buurt die richting uit gingen kregen we geen bussen te zien. Bleek dat er door werken en een ongeval geen bussen die richting uitreden. Ook waren we te ver van de metro verwijderd waardoor we dus te voet trokken naar de thermen. We hadden echter al een hele dag stappen en wandelen erop zitten, dus hoewel we deze tocht toch ondernomen hadden kwamen we érg uitgeput bij de thermen aan. Helaas geen enkele bron te zien op een plaats waar vroeger water in overvloed was. Dan maar een cola van €4 uit een kraampje… Gelukkig konden we dankzij onze Roma Pass opnieuw gratis binnen (wat ons doet vermoeden dat het Colosseum en het Forum Romanum samenhangt als één prijs, gezien je met de Roma Pass slechts 2 dingen gratis kan bezoeken.) De thermen van Caracalla is niet echt een site die je moét gezien hebben wanneer je naar Rome gaat, maar is niettemin best indrukwekkend. Tijdens de zomermaanden worden er overigens ‘s avonds opera’s in open lucht gehouden met de thermen als decor. Wij hebben dit niet gedaan, maar volgens velen is het een mooi spektakel.

Hierna was het opnieuw een klein stukje wandelen naar de dichtstbijzijnde metro, maar we stonden weer snel aan ons hotel waar we ons konden opfrissen en een dutje doen. ‘s Avonds vlogen we er weer in en trokken we met de bus en tram naar een andere kant van Rome: Trastevere. Een hippe wijk dat vooral ‘s avonds tot leven komt waar je niet alleen vele winkeltjes vindt met typische ambachten en kunstenaars, maar ook vele leuke restaurantjes. Het Trastevere heeft echter ook de naam dat er heel wat criminaliteit plaatsvindt, opletten geblazen dus met je handtas! In ieder geval merkten wij van die criminaliteit niet veel op en genoten wij op het pleintje aan de kleine kerk Santa Maria van een lekkere Prosecco en de typische vakantiesfeer om ons heen.

Piazza Santa Maria @ Trastevere

Piazza Santa Maria @ Trastevere

Wat later trokken we een zijstraatje in en aten in Restauranti La Canonica. Ikzelf koos voor een lasagne als hoofdgerecht en een tartuffo als dessert, terwijl mijn reisgenoot voor de saltimbocca en de tiramisu ging. De saltimbocca stelde een beetje teleur qua hoeveelheid van vlees, maar de saus en de gekruide aardappeltjes erbij waren best lekker. De lasagna was een winner en al zeker de desserts die de echte Romein presenteerden. Lekker en degelijk eten, weliswaar niet erg speciaal, al was dat voor de zachte prijs een goede prijs-kwaliteitsverhouding. Met een fles water en twee glazen wijn erbij kwamen we op een totaal van €31, niet slecht dus! (En deze keer geen gevecht om het brood: geen brood gegeten is geen brood betalen.)

Restauranti La Canonica

Restauranti La Canonica

Aangezien we geen haast hadden om huiswaarts te keren en er toch de hele nacht bussen en trams reden verkenden we het Trastevere nog wat verder en trokken we uiteindelijk richting het Tibereiland. In de buurt hiervan was er langs de Tiber nl. heel wat te beleven. Talloze bars, marktkraampjes, kermisattracties, uitgangsplekjes, restaurants, … En een gezellige leuke sfeer. Een fijne afsluiter dus waarna we dankzij het openbaar vervoer weer veilig in ons hotel raakten. Handig hier was dat er 24u lang iemand aanwezig is aan de balie van het hotel waardoor we ten alle tijde nog binnen konden. Oef!

Tiber by night

Volgende keer volgt dag 4, last but not least!

Advertenties

One thought on “Rome: non basta una vita (deel 3)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s