Roma: non basta una vita! (Deel 4)

Klik op de linken om deel 1deel 2 en deel 3 te lezen!

Hoewel we op onze laatste dag pas de late vlucht weer huiswaarts hadden, hebben we die dag niet veel gedaan. Na ons laat avondje uit de vorige dag hebben we ons – voor het eerst tijdens onze reis in Rome –  zalig uitgeslapen. Als eerste besloten we de tuinen van de Villa Borghese te bezoeken en het museum Galleria Nazionale d’Arte Moderna e contemporanea (GNAM).

Zoals de naam het zegt is dit een museum waar moderne en hedendaagse kunst te bezichtigen is. Het museum pronkt met grote Italiaanse namen, maar ook internationale namen zoals Cézanne, Degas, Mondriaan, van Gogh en ook Klimt. Vooral voor die laatste besloten we het museum te bezoeken, gezien mijn reisgenoot een grote Klimt-fan is. Hoewel je ook hier de Roma Pass kan gebruiken hadden wij onze twee gratis beurten reeds voor het Colosseum, het Forum Romanum en de thermen van Caracalla gebruikt. Wel kregen we door de Roma Pass nog een korting van €2, waardoor we nog €8 voor onze toegang moesten betalen. Of deze prijs het helemaal waard was? Misschien komt het omdat we qua kunst in de Lage Landen reeds goed verwent zijn of omdat er uiteindelijk maar één werk van Klimt in het museum te bezichtigen was en hoogstens twee werken van de andere bekende internationale kunstenaars, dat we toch een beetje teleurgesteld waren. Bovendien waren het vaak niet-typerende schilderijen van de kunstenaars in kwestie en niet bepaald de allermooiste. De Italiaanse kunst zelf was wel vrij uitgebreid en best mooi. Maar of het de moeite is om hiervoor speciaal af te zakken naar een museum in Rome? Dan hadden we onze laatste dag misschien beter gespendeerd aan bijvoorbeeld een bezoek aan de catacomben of een wandeling langs de Via Appia. Voor van Gogh trek je beter naar Amsterdam, waar er een prachtig van Gogh museum is, alsook het magnifieke Rijksmuseum. Voor Klimt zou mijn reismaatje dit jaar beter afzakken naar Wenen waar nu het Klimt-jubileumjaar wordt gevierd.

In ieder geval konden we toch van de kunst genieten en zeker ook van een wandeling in de mooie tuinen van de Villa Borghese. Niet alleen het GNAM bevind zich in deze tuinen, maar ook andere musea, paviljoenen, tuinen, fonteinen en allerlei sculpturen.

Hieronder enkele sfeerbeelden:

Na ons bezoek aan het museum en de tuinen besloten we op zoek te gaan naar een leuke plek om te eten. Gezien we de avond voordien genoten hadden van onze tijd in de Trastevere-wijk besloten we opnieuw om die kant van Rome uit te gaan. Het was echter al iets na de middag, waardoor heel wat zaken op dat moment aan het sluiten waren. Bovendien leeft het Trastevere vooral ‘s avonds en doen sommige zaken ‘s middags zelfs helemaal niet open. Bij een bezoek aan deze wijk kom je dus best pas langs wanneer de zon aan het zakken is. Op deze laatste dag besefte ik bovendien dat ik tijdens mijn reis nog geen pizza had gegeten. Hoe was dat nu mogelijk? Ik kon het niet over mijn hart krijgen om huiswaarts te keren voor ik een echte Italiaanse pizza had geproefd!

Dus naast de uitdaging om een open zaak te vinden, was ik bovendien op zoek naar een zaak waar ze een echte houtoven hadden. Heel wat Romeinen bieden namelijk pizza aan, maar de lekkerste komen toch uit een traditionele houtoven! Gelukkig vonden we La Tana de Noantri. Een restaurant dat nog open was en net van plan was om haar oven te doven. Ik was dus nog net op tijd om te proeven van een heerlijke Pizza Frutti Di Mare. Mijn reisgenoot koos opnieuw voor een pasta. Dit vergezeld met een lekker wijntje, een fles water en opnieuw een lekkere tartuffo. Dit alles voor €36,5. Italiaanse obers geven een vaak een vrij norse indruk, maar het is een kwestie van ze een beetje beter te leren kennen, of ze wat losser te maken. Misschien was het omdat ze in principe gingen sluiten, maar wij hadden in ieder geval een wel héél norse ober vast. Tot ik opmerkte dat hij een tatoeage had met de letters S.P.Q.R., de bekende Latijnse afkorting voor Senatus Populusque Romanus oftewel ‘De senaat en het volk van Rome’. Ik wees mijn reisgenoot op deze opvallende tatoeage, het kon niet anders dan dat dit een trotse Romein was. Mijn reisgenoot maakte van de gelegenheid gebruik om de ober hierop aan te spreken. De grimas verdween en maakte plaats voor een grote glimlach. Meteen vertelde hij honderduit over zijn geliefde Rome en dat hij inderdaad een échte Romein was.

In augustus is het erg warm en bovendien erg druk in Rome. Maar Rome is dan vooral een plek van toeristen, de echte Romein is de stad uit in deze periode. Je moet dus al erg veel geluk hebben wil je in zo’n vakantieperiode een echte Romein aan de haak slaan. Nochtans hadden we ook de vorige avond geluk toen we op de bus een beetje angstig keken toen we niet zeker waren of deze ons wel naar het Trastevere zou brengen. Verrassend genoeg hadden we een Romein bij ons op de bus zitten die ondanks de taalbarrière ons probeerde te helpen én goede tips gaf om Rome te bezoeken. Wanneer je het dus lukt om met een Romein te praten merk je dat ze één van de meest gastvrije en vriendelijke mensen zijn!

Na ons etentje volgde nog een wandeling in het Trastevere en langs de Tiber, waarna we terug naar de straat van ons hotel keerden om nog een lekkere milkshake te nuttigen op het terras van de Bar Gambero, waar we ook de eerste avond genoten hadden van een spaghetti. Daarna terug naar het hotel om onze koffers te pakken en uiteindelijk op de hoek van onze straat te wachten op een taxi. Deze keer zagen we een warme treinreis niet zitten en besloten we om een snellere manier te gebruiken. Voor 40minuten naar de luchthaven betaalden we €40. Duurder dan de trein, maar in het gaan hadden we zowel van de trein (€14 per persoon) als van een taxi (€25 voor enkele meters ver) gebruik gemaakt (openbaar vervoer of te voet zagen we met onze bagage niet zitten). Dan leek ons het comfort en de snelheid dan toch geen slechte prijs, zeker gezien we met twee waren en onze rit in het gaan dus eigenlijk duurder was uitgevallen dan gedacht.

Dankzij de supersnelle taxi – gordels vast en handen om het handvat aangeraden! – arriveerden we eigenlijk veel te vroeg op de luchthaven. Maar liever te vroeg dan te laat! Mijn reisgenoot deed nog een dutje en ik snuisterde nog rond in de winkels op de luchthaven. Enkele uren later waren we alweer thuis en gingen we met zoete Romeinse dromen slapen.

Het was reeds mijn tweede reis naar Rome, maar sinds 2005 was er natuurlijk heel wat veranderd (lees: opgegraven) en wist ik dus weer niet waar eerst te kijken. Rome biedt nog heel wat meer dan hier in mijn reisverslag te lezen staat, talloze dingen hebben we dan ook niet kunnen bezoeken. Wij kijken dus alvast uit naar ons volgend tripje Rome! Roma, non basta una vita!

Share this:

Rome: non basta una vita (deel 3)

We zijn intussen bijna eind november (bericht eerder gepubliceerd in 2011), maar toch ben ik mijn reis naar Rome in augustus nog niet vergeten. Het was een beetje drukjes hier, maar ik ben jullie nog steeds een vervolg schuldig van mijn trip naar Rome! Iets wat ik dan ook met plezier met jullie wil delen! Hier vind je deel 1 en deel 2, en dan nu deel 3:

Dag 3

Weer was het vroeg opstaan, het Colosseum opent nl. elke dag zijn deuren om 9u en het is bekend dat er vaak erg lange rijen om en rond het Colosseum te zien zijn. We namen dan ook een vroeg ontbijt en even later stonden we dankzij de metro snel voor het Colosseum. Er stond reeds een grote rij voor de ingang maar dankzij onze Roma Pass konden wij via een andere ingang meteen binnen gaan. We hadden onze Roma Pass nog niet gebruikt waardoor we het Colosseum gratis konden bezoeken.

Colosseum

Niet alleen om lange wachtrijen te vermijden is het aangeraden om het Colosseum ‘s morgens te bezoeken. Het maakt ook dat het nog vrij rustig is in het Colosseum waardoor je de sfeer erg goed kan aanvoelen (en het er nog wat frisjes is). Met wat verbeelding voel je je al snel een Romein die komt genieten van de panem et circences. Als gewone bezoeker loop je via de ingang eerst een stuk op de gelijkvloers onder de gangen van het amfitheater, nadien doe je de hoogste verdieping aan en daarna een lager niveau. Wil je in de kelders lopen die eens hebben volgestaan met water voor scheepgevechten of wil je de liften – die zowel wilde dieren zoals leeuwen als gladiatoren naar boven brachten – van dichterbij zien, dan moet je op voorhand een bezoek reserveren (met gids). Wij hebben dit echter niet gedaan, want ook vanboven kan je een blik in de mythische kelders werpen.

Colosseum vanbinnen

Leuk tijdens ons bezoek was dat er ook een aparte tentoonstelling in het Colosseum vrij te bezoeken was van keizer Nero en zijn befaamde Domus Aurea. Ik vond het al jammer dat ik de archeologische site van de Domus Aurea niet kon bezoeken wegens verdere opgravingen. Gelukkig maakte Rome dit goed door o.a. deze tentoonstelling in het Colosseum, maar ook in het Forum Romanum waren er stukjes tentoonstelling van keizer Nero te zien. Al heeft vooral het Vaticaan heel wat mooie beelden en andere kunstwerken in huis die ooit van keizer Nero waren.

Toen we het Colosseum zo’n goed uur later buitenkwamen zagen we immense rijen groeien en groeien, voor zowel het Colosseum als voor het Forum Romanum. Zeker goed voor 2 à 3 uren! Daar trokken wij ons echter niks van aan en trokken naar de ingang van het Forum Romanum. Opnieuw konden we dankzij onze Roma Pass meteen binnen wandelen en opnieuw was dit gratis!

Forum Romanum

Het Forum Romanum bestaat uit verschillende delen. Je vindt er vele tempels voor verschillende goden, maar ook triomfbogen van verschillende keizers waarop je als een soort stripverhaal de veldtochten en oorlogen kan lezen die ze overwonnen hebben. Ook de Curia (senaatsgebouw) en markthallen kan je op het forum vinden. Het forum was dus een belangrijke plaats waar de Romeinen samen kwamen voor zowel economische, religieuze als politieke zaken. Natuurlijk ook ter ontspanning (theater, gladiatorengevechten, sport, …) In principe waren er geen mausolea of dergelijke op fora. Julius Caesar was dan ook de eerste die er gecremeerd werd en dus een soort tempel kreeg. In navolging van Caesar volgden dan ook verschillende Keizersfora. Deze zijn echter aan de overzijde van (en onder) de Via dei Fori imperiali te vinden. Deze weg was aangelegd door Mussolini, die ervan droomde om net zoals Hitler over een grote en brede baan te kunnen paraderen met zijn leger. Ironisch genoeg waren het uiteindelijk de Amerikanen die over deze weg zouden paraderen. Op dit moment kunnen archeologen alleen maar hopen dat de weg ooit weer wordt open gebroken om opnieuw schatten te kunnen blootleggen van de keizerlijke fora.

Paleis van Keizer Augustus

Wij lieten de keizerlijke fora echter links liggen en voor we het echte Forum Romanum bezochten trokken we eerst naar de Palatijn. Eén van de zeven bergen waarop Rome gebouwd is. Op de Palatijn vind je de resten van verschillende koninklijke paleizen, waaronder dat van keizer Augustus. De paleizen keken aan de ene zijde uit over het Forum Romanum en aan de andere zijde over het Circus Maximus, waar er paardenrennen werden gehouden en er nu enkel nog een open vlakte te zien is. Nadien trokken we naar het Forum Romanum waar we deze verschillende schoonheden van dichterbij mochten bekijken:

Panorama van de Palatijn met het huis van keizer Augustus, markthal en tempel

Een deel van een zijbeuk van een basilica. Wat moet dit ooit groots zijn geweest!

Detail van Triomfboog

In feite zou je een hele dag enkel in het Forum Romanum en op de Palatijn kunnen doorbrengen, zeker wanneer je de archeologische resten van dichterbij bekijkt en je het origineel probeert voor te stellen of de verhalen er achter weer naar boven haalt. Het is dan ook aangeraden om niet zomaar doelloos in het Forum Romanum rond te lopen maar op voorhand wat op te zoeken over enkele gebouwen zodat je weet wat er precies voor je neus te zien is behalve een hoop zuilen en wat marmer.

Door opgravingen moesten we het Forum Romanum verlaten via een zij-uitgang, terwijl ik uit ervaring wist dat er nochtans een prachtig uitzicht was helemaal bovenaan het Forum Romanum aan de zijde van de Piazza Venezia. Dus vooraleer we een fruitkraampje bijna volledig opkochten en genoten van het lekkere, frisse, sappige fruit trokken we naar Piazza Venezia. Op dit plein komen zowat alle grote straten van Rome samen en vind je niet alleen het Palazzo Venezia waar Mussoloni zijn toespraken op het bekende balkon hield, maar ook het prachtige monument van Victor Emanuel II met o.a. het Altaar van het Vaderland met bijhorende soldaten, een vlam die altijd brandende wordt gehouden en het prachtige ruitersstandbeeld. Niet te missen zijn ook de grote fonteinen, het graf van de onbekende soldaat en de twee vierspannen die bovenop het gebouw staan en natuurlijk… het marmer en nog eens marmer! Zelfs als het slecht weer is moet je een zonnebril opzetten om dit gebouw te betreden. Het gebouw herbergt het museum van de Italiaanse geschiedenis: Museo del Risorgimento. Dit museum is best mooi en gratis te bezoeken. Wegens tijdsgebrek lieten we dit echter opzij liggen, maar we trokken wel naar de top van het gebouw. Nuja, bijna naar de top. Er is nl. een panoramalift die je helemaal naar boven brengt en dit tegen de prijs van €7. Dit vonden we net iets te veel van het goede en we stelden ons tevreden met een prachtig uitzicht op een iets lager niveau. De achterzijde van het museum brengt je naar de Capitolijn (weer één van die zeven bergen waarop Rome is gebouwd). Hier vind je de Capitolijnse musea, het stadhuis van Rome, en het ruitersstandbeeld van Marcus Aurelius. Het plein en de bekende trappen zijn ontworpen door Michelangelo. Een hoop beelden op het plein en op de trappen zijn antieke beelden die van het oude Marsveld komen. Met het veel te warme augustusweer was het dan ook zalig om van deze waterspuwende leeuwen onderaan de trap een frisse douche te krijgen.

monument van Victor Emanuel II

Monument van Victor Emanuel III

Iets wat overigens erg handig was in Rome was het vele drinkbare water die je zowat overal vrij kon verkrijgen. Door de vernuftigheden van de oude Romeinen en hun aquaducten zijn er naast de talloze fonteinen ook vele waterbronnen op zowat elke straathoek in Rome te vinden. Deze bronnen bieden gratis, drinkbaar én erg fris water aan. Dit drukt dan meteen ook de kosten want je hebt alleen maar een lege plastic fles nodig die je de hele dag kan aanvullen wanneer en waar je maar wil. Al zijn de bronnen in het centrum meer vertegenwoordigd dan aan de rand van Rome. Veel steden kunnen hier nog wat leren van Rome, want in Rome zal je in ieder geval al niet omkomen van de dorst.

Waterbron

Theater Marcellus

Na de frisse douche van de leeuwfonteinen trokken we verder richting het theater van Marcellus, wat nu een leuke mix is tussen een oud Romeins amfitheater en een middeleeuws paleis. Enkele straten verder konden we ein-de-lijk lunchen in het restaurant Giggetto al Portico D’Ottavia. Van dit restaurant hadden we op voorhand reeds een erg positieve recensie gelezen dat zich tijdens ons bezoek deels had waargemaakt. Dit restaurant biedt de échte Romeinse keuken aan waar men zelf zijn pasta draait, of zoals wij zagen toen we het restaurant binnen gingen: men met kersverse groenten werkt. Zo zat er aan de ingang van de zaak een man bij een heuse berg artisjokken die hij aan ‘t kuisen was, blijkbaar een specialiteit van de zaak. Op het mooie terras mochten we niet plaatsnemen omdat het volgens de ober veel te warm zou worden voor ons. Hij verplichte ons zowat om binnen plaats te nemen waar het lekker koel was. De zaak zat aardig vol, misschien daarom dat we het gevoel hadden dat de bediening erg te wensen over liet en we gewoon als een nummertje behandeld werden. Gelukkig was het bij de keuken andere koek. We kozen eerst voor een mini-voorgerecht, nl. één van de echte Romeinse specialiteiten: fiori di zucchini. De bloem van een courgette gevuld met mozarella en ansjovis, gepaneerd en gefrituurd. Njam njam! Als hoofdgerecht kozen we weer eens voor pasta, mijn reisgezel ging voor de spaghetti vongole en ikzelf voor de spaghetti carbonara. Bij beide spaghetti’s kon je de versheid van de pasta bijna zo proeven. Wel waren beide gerechten vrij groots en nogal zwaar. Dat vulde onze maag dus goed. Gelukkig maar, want de prijs was er wel naar!

Giggetto al Portico D'Ottavia

Giggetto al Portico D’Ottavia

Voor ons voorgerechtje alleen al, waarbij we slechts 1 bloem kregen, betaalden we €3. Daarnaast dronken we enkel nog een liter water uit en mochten we voor onze lunch een totaal ophoesten van €40. Vooral voor de schamele bediening die we hierbij gekregen hadden waren we niet bepaald tevreden met die prijs. Gelukkig konden we ons troosten met de prachtige kookkunsten van deze zaak. Al vermoeden we dat we hetzelfde ook goedkoper konden krijgen. Hier ontstond er overigens weer een discussie om het brood. We lieten duidelijk merken dat we geen brood wilden eten. Toch stond het brood als uit een gewoonte op onze rekening (€5). Gelukkig konden we dit makkelijk laten wijzigen.

Thermen van Caracalla

Hierna wilde ik graag naar de thermen van Caracalla. Hoewel er verschillende bussen in de buurt die richting uit gingen kregen we geen bussen te zien. Bleek dat er door werken en een ongeval geen bussen die richting uitreden. Ook waren we te ver van de metro verwijderd waardoor we dus te voet trokken naar de thermen. We hadden echter al een hele dag stappen en wandelen erop zitten, dus hoewel we deze tocht toch ondernomen hadden kwamen we érg uitgeput bij de thermen aan. Helaas geen enkele bron te zien op een plaats waar vroeger water in overvloed was. Dan maar een cola van €4 uit een kraampje… Gelukkig konden we dankzij onze Roma Pass opnieuw gratis binnen (wat ons doet vermoeden dat het Colosseum en het Forum Romanum samenhangt als één prijs, gezien je met de Roma Pass slechts 2 dingen gratis kan bezoeken.) De thermen van Caracalla is niet echt een site die je moét gezien hebben wanneer je naar Rome gaat, maar is niettemin best indrukwekkend. Tijdens de zomermaanden worden er overigens ‘s avonds opera’s in open lucht gehouden met de thermen als decor. Wij hebben dit niet gedaan, maar volgens velen is het een mooi spektakel.

Hierna was het opnieuw een klein stukje wandelen naar de dichtstbijzijnde metro, maar we stonden weer snel aan ons hotel waar we ons konden opfrissen en een dutje doen. ‘s Avonds vlogen we er weer in en trokken we met de bus en tram naar een andere kant van Rome: Trastevere. Een hippe wijk dat vooral ‘s avonds tot leven komt waar je niet alleen vele winkeltjes vindt met typische ambachten en kunstenaars, maar ook vele leuke restaurantjes. Het Trastevere heeft echter ook de naam dat er heel wat criminaliteit plaatsvindt, opletten geblazen dus met je handtas! In ieder geval merkten wij van die criminaliteit niet veel op en genoten wij op het pleintje aan de kleine kerk Santa Maria van een lekkere Prosecco en de typische vakantiesfeer om ons heen.

Piazza Santa Maria @ Trastevere

Piazza Santa Maria @ Trastevere

Wat later trokken we een zijstraatje in en aten in Restauranti La Canonica. Ikzelf koos voor een lasagne als hoofdgerecht en een tartuffo als dessert, terwijl mijn reisgenoot voor de saltimbocca en de tiramisu ging. De saltimbocca stelde een beetje teleur qua hoeveelheid van vlees, maar de saus en de gekruide aardappeltjes erbij waren best lekker. De lasagna was een winner en al zeker de desserts die de echte Romein presenteerden. Lekker en degelijk eten, weliswaar niet erg speciaal, al was dat voor de zachte prijs een goede prijs-kwaliteitsverhouding. Met een fles water en twee glazen wijn erbij kwamen we op een totaal van €31, niet slecht dus! (En deze keer geen gevecht om het brood: geen brood gegeten is geen brood betalen.)

Restauranti La Canonica

Restauranti La Canonica

Aangezien we geen haast hadden om huiswaarts te keren en er toch de hele nacht bussen en trams reden verkenden we het Trastevere nog wat verder en trokken we uiteindelijk richting het Tibereiland. In de buurt hiervan was er langs de Tiber nl. heel wat te beleven. Talloze bars, marktkraampjes, kermisattracties, uitgangsplekjes, restaurants, … En een gezellige leuke sfeer. Een fijne afsluiter dus waarna we dankzij het openbaar vervoer weer veilig in ons hotel raakten. Handig hier was dat er 24u lang iemand aanwezig is aan de balie van het hotel waardoor we ten alle tijde nog binnen konden. Oef!

Tiber by night

Volgende keer volgt dag 4, last but not least!

Rome: non basta una vita (deel 2)

Klik hier om het eerste deel van mijn reisverslag in Rome te lezen! (Dag 0 en dag 1)

Dag 2:

Zoals ik toen reeds zei zouden we de volgende dag naar Vaticaanstad trekken. We verplaatsten ons met de metro en stonden zo al snel voor de ingang van de Vaticaanse musea. Aangezien we een Nederlandstalige gids geboekt hadden (€55) moesten we niet aanschuiven en konden we meteen naar binnen. Gelukkig maar! Het was nog maar 9u30 en er stond al een rij van meer dan 2u aanschuiven! (Dubbel zo lang dus dan wat op de foto zichtbaar is.) Ook de volgende dag zouden we enkele monumenten bezoeken waarbij we de gewone rij konden ‘voorbijsteken’. Dit door de handige Roma Pass (€25). Een pasje die je drie dagen kan gebruiken voor alle openbaar vervoer (bus, metro, tram) én voor zowat alle monumenten, musea en bezienswaardigheden in Rome. Bij de eerste twee dingen die je bezoekt mag je gratis naar binnen, voor de volgende  bezoeken moet je betalen, weliswaar met een korting (afhankelijk van de instelling, meestal €2 korting). Je zou dus op voorhand kunnen kijken wat de meest dure bezienswaardigheden zijn en die eerst bezoeken. Interessant is het feit dat er bij grote monumenten zoals het Colosseum en het Forum Romanum een aparte rij is voor de Roma Pass’ers, zo moet je zelden (lang) aanschuiven! Bovendien heb je bij je Roma Pass een handige stadskaart bijgeleverd waar alle belangrijke bezienswaardigheden (met alle nodige info) op staan. Alsook een metrokaart en twee boekjes met naast monumenten en musea ook theaterzalen, opera’s, feestelijkheden, concerten, … SUPER HANDIG dus!

Hoe dan ook: wij kregen een boeiende rondleiding van 3uur waarbij we vooral veel met ons mond open en uitpuilende ogen rondliepen. Niet alleen de beelden, schilderijen en voorwerpen die het Vaticaans museum herbergt zijn de moeite waard, maar ook het museum zelf! Elke galerij is op een andere manier rijkelijk versierd met schilderachtige plafonds, speciale verlichting, beelden, … Dit met de Sixtijnse kapel als kers op de taart! Hieronder enkele afbeeldingen die eigenlijk nauwelijks kunnen voorstellen hoe het écht voelt om deze dingen met je eigen ogen te ervaren:

Ingang Vaticaanmusuem

Sint-Pietersbasiliek

Tuin van de Paus

De bekende beeldengroep: Laocoöngroep, dat verwijst naar het verhaal van Troje en eens in de domus aurea (het gouden huis) van keizer Nero stond…

Plafond in het Vaticaans museum

Beschildere (!) plafond van een zuilengalerij in het museum.

Mozaïek in de vloer van het museum: de godin Athena

Detail plafond van de gallerij met landskaarten

Landkaartengalerij in het Vaticaanmuseum

Romeins beeld met de ogen nog ingekleurd

La pièce de résistance: het laatste oordeel in de Sixtijnse Kapel

Plafond van de Sixtijnse Kapel met de beroemde schilderingen van Michelangelo… Ongeveer een kwartier staan naar staren, zo mooi was het.

Na het museum was het de beurt aan de Sint-Pietersbasiliek, nog steeds onder begeleiding van onze leuke Italiaanse Nederlandstalige gids “Ik loop met een oranje vlag rond, want mijn mama was van Nederland.” die ons vertelde over de “Beloofde Aarde” (We vonden haar zo leuk dat we niet durfden zeggen dat we ‘land’ zeggen, ‘t was zo’n schatje).

Sint-Pietersbasiliek met balkon voor “Bedankt voor die bloemen”

Sint-Pietersbasiliek, schip

Michelangelo’s befaamde koepel in de Sint Pietersbasiliek (die hij uit respect net iets kleiner liet dan de koepel van het Pantheon)

De marmeren pietà van Michelangelo

De Zwitserse garde

Engelenburcht en Engelenbrug

Hierna vervolgden we onze weg naar de vlakbij gelegen Engelenburcht, ook gekend als het mausoleum van Hadrianus. Hoewel je ook binnen een kijkje kan nemen in de burcht en de tumultueuze geschiedenis ervan in het museum kan ontdekken, hebben wij dit niet gedaan. Niet alleen wegens tijdgebrek, maar ook omdat we uit verschillende bronnen gehoord hadden dat dit niet echt de moeite was. Nu goed, de aanblik die je van buiten te zien krijgt, met ervoor de Engelenbrug die aan de hand van 10 verschillende beelden de lijdensweg van Christus toont, is vast en zeker indrukwekkend!

Na ons blitsbezoekje aan de Engelenburcht besloten we om eindelijk te gaan lunchen! Aangezien we bijna omver vielen van de honger hebben we het niet te ver gezocht. Gewoon de Tiber overgestoken, rechtdoor richting centrum gelopen, waar we links in een zijstraatje een rustig lekker restaurantje vonden. Hier werd het brood ons niet aangerekend, maar we moesten wel 3euro extra betalen wegens een zogenaamde ‘procent’. Niettemin was het een goedkoop restaurant én lekker! We aten er beiden een spaghetti pomodore (met tomatensaus dus) en deelden een typische Romeinse panna cotta die hier met chocoladesaus geserveerd werd (we hadden er maar 1 besteld en kregen zonder het te vragen meteen 2 lepels voorgeschoteld, in Italië is het dan ook vrij normaal dat je sommige gerechten deelt). We deelden ook een fles water, dit alles voor €27,20.

Hierna besloten we om een wandeling langs de Tiber te doen… Enkele indrukken van de Tiber:

Een school langs de Tiber

Palazzo di Giustizia (Justitiepaleis)

 

Hierna vervolgden we onze weg naar ons hotel om ons wat te verfrissen. Dat laatste was zeker nodig tijdens die eerste augustusdagen! Wel 2x per dag namen we een zalige douche (waarbij onze witte handdoeken telkens weer zwart zagen van het stof.) ‘s Avonds besloten we dan om een kijkje te gaan nemen bij ‘Gusto, restaurant, wijnbar, tapasbar, brasserie en shop ineen! Het is een ontzettend groot pand dat uit verschillende zaken bestaat die door elkaar lopen. Veel toeristen ga je er overigens niet vinden (hoewel het bekender en bekender wordt), maar vooral de echte Romein. Het is vlakbij de Ara Pacis van Augustus (waar een museum om heen gebouwd is) en zéker de moeite waard!

Buffet bij Gusto

Als je tussen 18 en 19u komt kan je er bovendien voor €10 genieten van een lekker tapasbuffet met typische Romeinse hapjes + één drankje inbegrepen. Aangezien een Prosecco op zich al €10 kost was dit mooi meegenomen! Van een happy hour gesproken! Oorspronkelijk waren we van plan om nadien nog iets te gaan eten, maar hoewel we niet overdreven veel gegeten hebben van het buffet waren we toch voldaan die avond! Wel is aangeraden om meteen om 18u te gaan en niet tot het einde te wachten, niet alleen zouden de lekkerste hapjes dan al verdwenen kunnen zijn, maar het eten wordt ook kouder…

Nog enkele indrukken van Gusto:

Na ons buffet besloten we om nog een mooie avondwandeling te maken:

Piazza del Popolo

Geen spiegelbeeld… In het midden vind je de bekende winkelstraat Via del corso, achter je Piazza del Popolo

Zicht vanuit Piazza del Popolo op de tuinen van Villa Borghese

Zicht van boven in de tuinen van Villa Borghese op Piazza del Popolo

Hoewel het een heus aantal trappen is om naar boven te gaan is het uitzicht meer dan de moeite waard! Eenmaal boven kan je overigens verder wandelen naar de befaamde Spaanse Trappen. Deze zijn eigenlijk vooral in de lente de moeite om een bezoekje te brengen aangezien ze dan versierd zijn met talloze bloemen. Leuk weetje: de trappen hebben een speciaal afwaterinssysteem zodat wanneer het regent ze niet nat worden. Zo vind je in Rome mooie kaartjes met foto’s van de Spaanse Trappen die droog zijn, en ervoor een straat die volledig blank staat!

Bovenaan de Spaanse Trappen

Hierna vervolgden we onze weg huiswaarts (met een korte tussenstop in het Hard Rock Café), maar eerst stopten we nog in de buurt van de Trevi Fontein om een lekkere gelato te eten! Waar precies? Wanneer je naar de fontein kijkt op je linkerkant! Erg lekkere ijsjes met grote keuze aan smaken, hoorntjes en toppings. Twee personen, twee grote ijsjes: €9. De dag voordien hadden we overigens ook een ijsje gekocht bij het toch vrij bekende San Crispino, ook in de buurt van de Trevi fontein. Vrij speciale smaken, die ons eerlijk gezegd niet zo goed bevallen waren. De zoetigheid was bijna overkill, net zoals de onvriendelijkheid van de ijsjesschepper, jammer!

En de volgende dagen? Wordt vervolgd!

Roma: non basta una vita (deel 1)

Rome, augustus 2011

Hieronder volgt een foto-reisverslagje van mijn vier dagen durende reis in Rome.

Dag 0:  Een dergelijke reis vergt toch wel een zekere voorbereiding. Vergeet bijvoorbeeld je Europe Assistance kaart niet aan te vragen voor vertrek (tenzij je die al bij je hebt natuurlijk), of zoek alvast enkele leuke adresjes op! Niet alleen van bezienswaardigheden zoals monumenten, beelden, musea, panoramaplaatsen, maar ook restaurantjes, winkeltjes, … Of hoe zit het met het openbaar vervoer? In Rome vind je niet De Lijn terug, maar wel ATAC. Bus, tram, metro, je hebt alles in Rome. Nuja, bijna alles: kaartjes van het metroplan zijn beschikbaar, maar van de bussen niet. Enkel van de avond/nachtbussen (die eigenlijk de hele nacht door rijden) zijn er uurtabellen beschikbaar. Gelukkig komen de meeste bussen zowat continu af en aan gereden. Handig om weten is dat er ook veel kleine elektrische busjes rondrijden. Eerst meenden we met privébussen te maken te hebben, niet dus!

Wanneer je met het vliegtuig ergens naar toe vliegt moet je natuurlijk ook denken aan je bagage. Vergeet dus niet na te gaan in welke klasse je juist vliegt en hoeveel en wat je mag meenemen! Maar hoe weeg je dan een immens grote valies zonder je weegschaal te breken (als je geen weeghaak in huis hebt)? En hoe moet je kiezen tussen de juiste kledingstukken (lees: schoenen)?

Oplossing: Je weegt jezelf plus de valies en trekt je eigen gewicht van het resultaat af. Kledingstukken? Je zal altijd of te veel of te weinig meenemen. Daarom: neem er beter te veel mee zodat je niet voor verrassingen komt te staan, dat is het zware gezeul wel waard ;)

Dag 1:

Het was pijnlijk vroeg opstaan toen de wekker om 4.45u afliep. We hadden dan ook de vroegst mogelijke vlucht naar vluchthaven Fiumicino (even buiten Rome) geboekt vanuit Zaventem. Leuk was dat we door onze e-tickets ons zelf konden aanmelden via een computer en een plaatsje konden kiezen in het vliegtuig. Een zitje aan het raam leverde dan ook mooie beelden op!

Nog geen twee uur later landden we in Fiumicino. Van daar uit is er een rechtstreekse trein, de Leonardo da Vinci Express die je op een halfuurtje naar het station van Rome, Termini brengt. Deze rit kost €14 enkel. Vanuit Termini was het echter nog een 5tal km naar ons hotel San Silvestro. Met de zware bagage de trappen op en af en een metro nemen zagen we niet meteen zitten (ook al was dat maar 2 haltes verder). Daarop besloten we een taxi te nemen: deed dat even pijn aan de portemonnee! €25 voor een erg kort ritje voor twee personen en twee bagagestuks. In ons hotel hadden we meer geluk. Hoewel we pas rond 14.30 konden inchecken konden wij bij aankomst (rond 12u) toch al onze kamer op. Ideaal om te verfrissen en de bagage uit te pakken. Maar algauw hoorden we onze maag knorren, waarop we de stad introkken.

Ons piepklein maar kraaknet hotel (met aangenaam ontbijtbuffet en over het algemeen vriendelijk personeel) bevond zich slechts twee straten verder van de befaamde Fontana di Trevi. Maar nog voor we de beroemde fontein konden bekijken werd onze aandacht getrokken door een restaurantje ‘Osteria Allegro Pachino‘. Eigenlijk hadden we een zodanig grote honger dat we het eerste het beste restaurantje genomen hadden. Niettemin beviel de pasta vongole (€13) en de papapalini fettucini (€11) ons erg goed. Net als de lekkere zachte huiswijn (1/2l – €8). Helaas is het wel opletten geblazen wanneer je in Rome gaat tafelen. De Romeinen zouden je er zowat opleggen waar je bij staat. Pas later viel ons op dat ook het brood ons was aangerekend. (€1,50 per persoon!). Aangezien het niet echt de gewoonte is om fooien te geven in Italië eigenen de Italianen zich hun fooien zelf toe door dergelijke praktijken.  Want ook bij een volgende keer wanneer we het brood weigerden (“de bread is free, no pay, don’t worry”) en we weliswaar niet hoefden te betalen voor het brood werd ons wel een procent van €3 aangerekend. Of werd er uit gewoonte toch het brood aangerekend, ook al hadden we deze teruggestuurd. Maar, ik blijf erbij: het was lekker tafelen in Allegro Pachino! Het was vreemd genoeg ook de enige zaak waar we San Pellegrino konden drinken (1l – €3). Pasta wordt er zelf gedraaid en de pizza komt uit een houtoven.

Nadat onze maag gevuld was konden we de omgeving verkennen:

 

De Zuil van Marcus Aurelius

  De Vierstromenfontein van Bernini op Piazza Navona

 

Piazza Navona

              Het Pantheon

De befaamde koepel van het Pantheon met in het midden de ocolus: een opening van diameter 8,7m! Tot 1434 was dit de grootste betonnen koepel ter wereld. Leonardo heeft uit respect voor deze schoonheid zijn befaamde koepel in de Sint Pietersbasiliek met opzet een beetje kleiner gehouden dan deze uit het Pantheon. Hoewel het Pantheon bedoeld was voor alle goden, dient het vandaag als een plaats waar bekende Italianen begraven liggen. Waaronder Rafaël Santi (met een prachtige tekst op zijn graf: ontdek het zelf!) en koning Victor Emanuel II van Italië.

Op deze link kan je het Pantheon alvast eens vanbinnen bekijken met een panoramafilmpje.

 

 

 

Ook een échte Disney Store vind je terug in Rome! (Sinds kort ook bij ons op de Meir in A’pen!) Net zoals vele andere winkels in dé winkelstraat van Rome: Via del Corso!

Vlakbij bovenstaande Spaanse trappen (die in de lente meer de moeite zijn wanneer ze versierd zijn met talloze bloemen, of ‘s avonds bij de mooie verlichting) vind je de Via dei Condetti: dé straat van grootse merken zoals Gucci, Prada, Dior, Cartier, … Verschiet niet van de prijs!

Natuurlijk zagen we ook de Trevi fontein en om de hoek een klein kerkje genaamd Santa Maria, waar er niet alleen kleurrijke linten te zien waren, maar ook een kerststalletje dat het hele jaar door te zien is. (Via Lata – Via del Corso)

De meeste monumenten en de winkelstraten liggen op een boogscheut van elkaar. Zo hebben we de eerste dag reeds veel gezien. Door de vroege vlucht en de toch al drukke dag besloten we ‘s avonds om iets te eten te zoeken vlakbij ons hotel. In onze straat (Via del Gambero) vonden we dan ook de leuke Bar Gambero waar we elk een spaghetti pomodoro, een glaasje wijn en een glas water dronken voor een totaal van €20. En de tomatensaus was écht lekker! Vergeet niet: een spaghetti bolognese bestaat in Italië NIET!

De bar is ook een wijnbar en een spot waar je kan ontbijten. In deze bar waren de Italianen erg vriendelijk en vonden we ook echte Romeinen aan de bar terug.

Die avond kropen we moe maar voldaan al vroeg de lakens onder opdat we de volgende vroeg konden opstaan om naar Vaticaanstad te trekken!

… Maar dàt… is voor een volgende keer ;)