Holidays are nice

17-10-13

Terwijl het hele gezin (behalve Nana en de hondjes) in Sydney waren, had ik het huis dus min of meer voor mij alleen en kon ik de ‘me-time’ die ik tijdens de voorbije drukke weken gemist had lekker inhalen. In het eerste weekend trok ik met de andere A’tjes naar Queen Victoria’s Market waar we ons geld nog eens lieten rollen. Daar kocht ik onder andere nog deze dikke trui:

Jaja, DIKKE trui, want geloof me, ook hier kan het eigenlijk best koud zijn. Of misschien word ik een echte Australiër en zal ik straks klagen dat het te koud is wanneer het 21°C is. Het is vooral de ijskoude noordenwind die hier heel hard blaast en soms voor wel erg grimmige momenten zorgt. Zo was er onlangs een storm dat me toch een beetje de stuipen op het lijf joeg! Het had zo hard gestormd dat het nieuws kopte met “Ergste storm in Melbourne sinds 30 jaar!”. Bij ons geen al te grote problemen behalve dan het licht dat aan en uit flikkerde, maar gezien de elektriciteitsbedrading ook in grote steden bovengronds is en er heel wat bomen net boven die draden sneuvelden, zijn er toch een pak mensen die even zonder elektriciteit zaten. Ingedeukte auto’s, daken die op het dak van het huis ernaast vlogen, … Het was niet min!

Klik hier om het stukje nieuws over de storm te zien met spectaculaire beelden!

Na ons bezoek aan de Queen Victoria Market trokken we nog even naar het stadscentrum van Melbourne waarbij we onze ogen open trokken. Alleen maar paars en geel op straat. Die dag was namelijk de grote finale van de footy! Hawthorns (Melbourne/geel) tegen Fremantle (Perth/paars). Gek hoeveel mensen er helemaal vanuit Perth naar Melbourne gekomen waren om deze wedstrijd te zien. Bleek zelfs dat er heel wat mensen gewoon met de bus naar Melbourne gekomen waren! Dat is dus helemaal van het westen van Australië naar het Oosten. De meeste mensen waren dan ook een paar dagen onderweg! Zoiets groots wilden we dan toch van iets dichterbij meemaken waarop we een bar in trokken waar we op een groot scherm de match konden zien. Net voor we de bar in trokken kwamen twee vrouwen op ons af. Ze vroegen ons of we naar de wedstrijd gingen. Bleek dat ze een fles Champagne hadden die ze helaas niet in het stadion zelf konden meenemen. Na gecheckt te hebben of we wel voor het juiste team supporterden (bijna pech gehad gezien ik me die dag toevallig in paarse tinten gekleed had) gaven ze ons de fles Champagne zomaar cadeau! Hoewel ik totaal niet veel snap van Footy, was het best leuk om naar deze wedstrijd te kijken en vooral de sfeer natuurlijk!

Zie hieronder wie de wedstrijd der wedstrijden gewonnen heeft:

’s Avonds trokken we weer eens richting Fitzroy waar we net zoals vorige keer bij Grumpy’s Green gingen. Lekker eten, toffe sfeer, goede live muziek, leuke mensen leren kennen… Als één van de eerste mensen binnen in Grumpy’s Green, en uiteindelijk de boel daar ook afgesloten. Even miste ik mijn mooie Gent en kreeg ik zin in lekkere frietjes van bij ons Julien (RIP!) / De Gouden Saté. Gelukkig een lekkere pita-zaak in de buurt gevonden, al kon die dan weer niet tippen aan Demos in De Pinte. Maar enfin, het was vettig en dus best prettig! Gezien er bij mij niemand thuis was werd er besloten om allen bij mij te overnachten (‘s morgens vroeg dan geen schreeuwende kinderen, lekker lang uitslapen.) En ook al zijn er kamers, bedden en zetels genoeg in huis… Toch maar lekker samen in 1 bed gekropen. Een King Size welteverstaan 😉

Ondanks dat we niet in elkaars weg lagen en het zalig stil in huis was… Stond ons bioritme ons weer eens in de weg. Na amper 3u slaap werden we weer op ons gewoon uur wakker. Dan maar naar de markt, koffietje drinken en croissantje met hesp en kaas (lekkerrrr!!) eten en ons inkopen inslaan voor onze lunch: picknick @ The Royal Botanical Gardens. Meeste allemaal in de Aldi gekocht (jaja, die hebben ze hier ook, thank god!) dus pretty cheap. Al voelde dat niet zo toen we decadent van onze (gratis) Champagne genoten met wat druiven en een broodje Brie. Life’s Good! Als er IETS is dat ik zeker eens wil herhalen in België, dan is het dit wel! Gezellig aan de Blaarmeersen of Vosselare Put met vrienden, Champagne, kaas en picknick 🙂

Na onze picknick en lekker lang zonnen op het gras zijn we opnieuw even de stad ingetrokken om wat te shoppen. De vorige nacht eiste echter algauw zijn tol en we trokken reeds vroeg weer huiswaarts. Opnieuw op zoek naar een goedkoper alternatief als avondmaaltijd, dus we kozen er weer eens voor om sushi te maken. We gooiden praktisch alles wat we vonden tussen de rolletjes rijst, ja, zelfs Frankfurt-worstjes moesten er aan geloven. Helemaal geen traditionele sushi dus, maar wel lekker! Ook Nana kwam ‘s avonds langs en vergezelde ons tijdens onze eigenzinnige Japanse maaltijd. Ook zij vond het best lekker!

Op maandag trok ik samen met Laura en haar au pair-kindje Matilda, of kortweg Tilly naar de Melbourne Zoo. Een winderige grijze dag, maar vrij warm! De Melbourne Zoo is best een grote zoo met ontzettend ruime verblijven voor de dieren. Alles is ook erg mooi aangekleed en het is ook ongelofelijk hoe dicht je bij sommige dieren kan komen. Je hebt bijna niet door dat je in een zoo loopt, het lijkt alsof je gewoon open en bloot in de jungle loopt. Hoewel we niet alles gezien hebben, besloten we rond de middag toch weer huiswaarts te keren. Want ook al ontkende Tilly het, ze begon duidelijk moe te worden en was klaar voor een dutje. Eerlijk gezegd, ook ik was klaar voor een dutje 😉

Woensdag besloot ik dan weer Eva bij te staan bij haar au pair-kindje Jasper. Wat een schatje! Samen lekker gekookt, beetje tv gekeken, … Wat is het leven van een 2,5-jarige toch zalig, nog zo onbezonnen!

Op de andere dagen deed ik enkele taakjes zoals wat boodschappen doen, de kasten uitruimen, de auto naar zijn groot onderhoud brengen, … En zalig ‘me-time’ nemen! Filmpje kijken, serietjes kijken, lang bad nemen, nageltjes lakken, lezen, muziek luisteren, shoppen, blogje schrijven, appeltaartje bakken, uitgebreid Belgisch koken, … ZALIG

In het weekend trok ik samen met Nana en de hondjes opnieuw naar de beach house. Niet alleen voor de honden leuk om nog eens op het strand te kunnen rennen, maar ook interessant voor Nana om daar nog enkele spullen te verzamelen. Zij zou de maandag daarop namelijk naar Amerika vertrekken voor twee weken en had nog het één en ander liggen in de beach house. En daar heb ik behalve de honden uitlaten en beetje koken echt helemaal NIETS gedaan. Gewoon in het zonnetje zitten lezen en staren naar het diepblauwe water. Een aanrader! 😉

Zondagnamiddag trokken Nana en ik opnieuw richting Toorak en maandagochtend was het helaas weer vroeg opstaan. Ik bracht Nana vlot naar de luchthaven, maar ik stond in het terugkeren in de file. BAM, meteen een paar uur verloren en tegen dat ik thuis kwam waren de cleaners zelfs alweer vertrokken. Gemaakt dat alles in orde was en voor ik het wist waren de meisjes weer thuis!

Het was een beetje een vreemd weerzin. Hoewel iedereen je overal vriendelijk begroet in Australië en ze oprecht geïnteresseerd lijken te zijn in jou… Is dat onder familie en vrienden blijkbaar wel anders. Een week elkaar niet gezien en je krijgt nauwelijks een goeiedag 😦 Ik steek het ook wel een beetje op de vermoeidheid van de vlucht en het op dat moment wijzigen naar het zomeruur. Na een tijdje begonnen de meisjes er gelukkig weer door te komen en vertelden ze me honderduit over hun reis.

Met de nieuwe start van een trimester, het wijzigen naar het zomeruur oftewel “daylights savings” zoals de Australiërs het noemen en de meisjes vanaf nu in hun zomeruniform voelde het alsof de zomer eindelijk zou beginnen. Er werd dan ook mooi weer voorspeld voor het weekend waarop Laura, Eva en ik naar St.Kilda, naar het strand trokken. Opnieuw eigen picknick mee, stiekem wat wijn meegenomen en zonnen maar!

‘s Avonds trokken we naar een authentieke Ierse Pub in Chapel Street (dé place to be!) waar we bijna als beesten ons eten leken te verorberen. Zo lekker! Daar ook gezellig aan de praat geraakt met enkele Australiërs (die ons zowaar 2 flessen Champagne trakteerden) wat het des te leuker maakte.

We probeerden de avond echter niet te lang te maken, want uitzonderlijk moesten Laura en ik die zondag werken. Toni liep zondagochtend namelijk de 10km van de Melbourne Marathon! Ze was bij één van de snelsten en was dus weer snel thuis waardoor mijn job eigenlijk bestond uit de kinderen ontbijt geven, hun bedden opmaken en wat strijk doen. Rond de middag kwamen er enkele vrienden van Toni langs, samen met hun kinderen. De kinderen speelden gezellig met elkaar (met als gevolg alle kamers in huis ontploft en een continu geschreeuw). En de ouders genoten van een glas wijn met wat hapjes terwijl ze naar één van de belangrijkste V8-races keken: Bathurst! Mark moest dan ook commentaar geven voor deze race en was dan ook al de hele week ter plaatse in Bathurst.

Het was me toch een beetje te druk in huis, waardoor ik dan maar met Eva naar de bioscoop trok. Een heel leuke film gezien: ‘Now you see me’. Spannend van het begin tot het einde, top cast, top special effects, prachtig! Wel even slikken toen we de prijs van ons ticket zagen: $19! Duurder leven hier in Australië, al moet er ook in gedachten gehouden worden dat de meeste Australiërs gewoonweg meer verdienen. Beste wat je doet als je hier bent? Niet meer omrekenen naar Euro… En gewoon genieten van een wijntje 😉

 Reacties op mijn oude blog:
Belinda schrijft:17 Oct 2013, 08:47

Whaw! Wist eigenlijk niet dat die storm zoooo heftig was ; anders super ongerust geweest. Gelukkig was daar alles OK bij jou!
Whaw! V8 race best spannend en enthousiast commentaar!
Whaw! Footy!!!! Spannend en sexy! Wat anders of ons voetbal ; mannen dragen daar tenminste korte shorts en ‘marcellekes’ ! (haha! , ben benieuwd of Eva dat kent?)

Ps: Reclame voor Demos tot in Melbourne! Misschien traktatie gratis pitta als je terugkomt 🙂

Davina schrijft:17 Oct 2013, 11:22

Ja, die korte shortjes bij de mannen in de Footy doet denken aan de voetbal van weleer. Toen was ’t ook nog beetje de moeite om voetbal te zien :p De gekozen beelden zijn vooral van de gemaakte goals in dit filmpje (mij doen die goals trouwens aan zwerkbal denken :p ), eigenlijk maar weinig stukjes over hoe ze soms op elkaar vliegen. Das echt niet te doen soms! Echt ALLE spelers op 1 man, precies zoals in een cartoon: een toren van mensen.

V8 race is idd best spannend! Ik heb uiteindelijk enkel naar t begin gekeken en ’t einde niet gezien, want vergelijkbaar met de F1 zijn dat best lange races!

Fanny schrijft:28 Oct 2013, 12:43

Super tof om al je verhalen te lezen en op die manier ook Australië een beetje te leren kennen! Het stormt hier nu ook in België, hier en daar ook afgewaaide bomen, maar absoluut nog niet zo erg als in Melbourne geweest. Ben blij dat alles goed gaat met je! Keep on enjoying as much as you can!
Oh is champagne goedkoper ginder misschien? Omdat ze daar zo vrijgevig zijn ermee? hihi.
Groetjes,
Fanny en Fredje

Davina schrijft:29 Oct 2013, 11:44

Champagne is hier absoluut niet goedkoper! Maar ’t wordt hier gedronken zoals je wijn of bier drinkt, en dat is eigenlijk allemaal even duur.

verheecke marianne schrijft:31 Oct 2013, 15:20

alweer heerlijk om lezen ! oh ja , ik heb me vandaag hier in deinze een paar echte ugg ’s gekocht met het originele label ( korte botjes met veel wol ) , ‘k moest aan jou denken !

So, how about your weekends (deel 1)

20-09-13

Nadat ik in mijn vorige post een normale schoolweek beschreven heb, is het eindelijk tijd voor mijn weekends!

Mijn allereerste weekend heb ik natuurlijk al beschreven in deze (klikkerdeklik!) post.

Weekend 2 (23 – 25 augustus 2013):

Op vrijdagavond werd ik bij Renée thuis uitgenodigd. Renée is een Nederlandse jonge meid die hier ook als au pair werkt. Hoewel we beiden in Melbourne wonen, duurde het een goed uur met de tram vooraleer ik bij haar was. Ook Irene, NOG een Nederlandse au pair was bij Renée op bezoek. Renées hostouders waren het land uit en de kids bij de grootouders. Daardoor kon Renée ons lekker verwennen met een typische pannenkoek (van bij ons, geen pancake) met appels. ‘s Avonds nog naar een filmpje gekeken (Pitch Perfect, leuk!) En dan maar besloten om bij Renée te overnachten. Supergezellig bij Renée! Het was ook duidelijk af te lezen dat Renée’s hostmum een architecte is, het huis was een typisch Victoriaans huis: ziet er klein en schattig uit vanbuiten, maar is héél groot vanbinnen. De inrichting, de kleuren, precies uit een woonmagazine 😉

Op zaterdag besloten we naar Flinders Station te gaan en zoals de Aussies af te spreken ‘under the clocks’. Want ja hoor, we kregen er nog een Hollandse au pair bij: Cyrille. Irene is al het langst hier in Melbourne (en is nu zelfs voor een tweede au pairavontuur vertrokken naar Adelaide.) Het was dan ook vooral Irene die ons door de kleine laantjes en straatjes van Melbourne leidde. Met Eva had ik reeds enkele van die straatjes gezien, maar Melbourne heeft echt heel wat geheime plekjes waar je zo over zou kijken.

Wat geshopt, wat geluncht, wat gedronken, en het zonnetje scheen sterker en sterker. Echt een fijne dag gehad toen! Doordat ik nog wat last had van jetlag besloot ik vrij vroeg terug te keren en wat te rusten.

Ook zondag was het nog een mooie dag, dus dan met de andere Dutchies Eva en Laura (jaja, ik ben hier echt omgeven door de Hollanders) naar St.Kilda getrokken. St.Kilda, met wat kan ik het vergelijken? Het is geen Knokke, noch Blankenberge noch de Haan… Palmbomen, een groot strand, een gigantische boulevard, een Luna Park, gezellige bars, een straat vol met cupcakes en veel ander lekkers:

‘s Avonds ook gesmuld bij de Grill’d Healthy Burgers (onlangs ontdekt dat het eigenlijk een keten is, hooray, nog zo’n lekkere zaken hier!)

Donderdag 29 augustus:

Geen weekend, maar in navolging van andere Australiërs toch maar lekker uit geweest. Het is namelijk opvallend hoeveel er te doen is op donderdag! Bij ons is donderdag ook voor studenten een typische dag om uit te gaan, maar hier gaat ook ‘het werkvolk’ op donderdagavond uit. Opvallend is dan ook dat er bijvoorbeeld op een zondagavond bijna niemand op restaurant te vinden is. Op donderdag smijten ze dan weer met “oesters voor $1” en “happy hour”. Eva, Laura en ik trokken dan maar naar de Eureka Tower. De wolkenkrabber is bijna 300m hoog. “Het gebouw is de hoogste woontoren als men tot de hoogste verdieping meet. Q1 in de Gold Coast is officieel de hoogste woontoren ter wereld, doordat de spits zijn hoogte vergroot.” Aldus Wikipedia.

Laura durfde niet bepaald dichtbij het raam te komen, maar Eva en ik wilden Melbourne by night wel wat dichterbij zien!

De Eureka Tower is gelegen aan één van de gezelligste plaatsen in Melbourne: Southbank. Gelegen aan de Yarra river, vind je een mooie boulevard met de ene zaak naast de andere. We lieten ons in de ‘World’ verleiden door een kaasplank en wat wijn, met op de achtergrond een mooi streepje live muziek. Niet onbelangrijk: daar werden we door de meest enthousiaste en beleefde ober ooit bediend!

Weekend 3 (31 augustus – 1 september):

In dit weekend is de lente officieel gestart! En je kon het meteen voelen! Reeds vroeg in de ochtend kriebelde het dan ook om te gaan joggen in het park. In België moest ik m’n uiterste best doen om mezelf in m’n sportoutfit te heisen en te gaan sporten, maar hier gaat het me zoveel makkelijker af. Ik denk dat het komt omdat je gewoonweg IEDEREEN hier ziet sporten. Je kan écht moeilijk achterblijven hoor. En nu ik me met Eva en Laura heb ingeschreven voor de Color Run, moet ik wel maken dat ik toch iets of wat van conditie heb 😉 En na wakker te worden door enkele krijsende kinderen en blaffende honden doet zo’n rondje lopen écht deugd! Hier in de buurt ga ik vooral in het Oorong Park lopen, zo fijn om daar te zijn op een zaterdag. Andere joggers, spelende kinderen, een rugby wedstrijdje, mensen op wandel met hun look alike honden, … Zalig gewoon 🙂

In de avond voor het eerst uit geweest in Melbourne. Samen met Eva en Laura naar Chapelstreet getrokken. Eerst gegeten in ‘Caffé Sienna’, een Italiaans restaurant. Beetje gemende gevoelens bij dit restaurant. Hoewel ze op onze vraag ons lekkere dips kwamen serveren, terwijl dit niet op de kaart stond, werd dit lekkere dipbordje weer snel weggenomen omdat het plots nodig was om ons hoofdgerecht te serveren. Achteraf gezien was het misschien zo slecht nog niet dat ze ons voorgerechtje zo snel wegnamen, want jeetje was me dat een grote portie! Ik had een lekkere pasta met tomaat, feta en aubergines besteld. Het bord leek echt oneindig diep te zijn. Als dessert een ijskoffie gedronken (omdat ik niet kon kiezen tussen een zoet dessert en iets om wakker te blijven).

Hierna een wijntje gedronken in de hippe zaak ‘Morris Jones’ (was denk ik ook de duurste wijn van de avond, overigens gemiddeld $8 per glas wijn hier!) En uiteindelijk in de ‘Lucky Coq’ beland. (Heel leuk om een dag later aan je hostparents in het Engels te vertellen waar je geweest bent. “The Lucky WAAAAAAAT???” – “Coq, spelled c-o-q.” – “Oooooh, ok…”).

Heel wat danspasjes en flessen wijn later eigenlijk al vrij vroeg thuis aangekomen. Onze avond was dan ook al vroeg begonnen. Ik vond het wel fijn zo, in ‘our line of business’ ben je namelijk zo moe dat je in principe om 21u al in bed zit. Enige nadeel van de zware pasta en de flessen wijn? Dat zowel Eva en ik geleerd hebben wat de Engelse uitdrukking “To drive the porcelain bus” precies wil zeggen…

Niettemin, memorabele zalige eerste avond uit! Australiërs zijn ook op de dansvloer heel sociaal en mengen zich vrij snel in je groepje om te kletsen of om met jou te dansen. Wat een lief volkje is dat toch hier!

Zondag besloten we dan maar wat te bekomen door een mooie ochtendwandeling te maken in de Royal Botanic Gardens. Achteraf bleek dat we nauwelijks IN de Royal Botanic Gardens waren, maar ach, we zagen groen, we zagen een blauwe hemel… We waren blij 🙂

Laura en Eva hadden tickets voor een Footy game in de namiddag en trokken dus terug naar huis. Ik besloot echter een wandeling in het centrum te doen. Op het internet staan er talloze leuke wandelingen die je in Melbourne kan doen, vaak mét plannetje en uitleg. Eerlijk gezegd geen idee meer waar ik het gehaald heb, maar ik besloot dus de thema-wandeling ‘hidden lanes and arcades’ te doen. Zoals ik reeds eerder verteld heb lopen er namelijk heel wat leuke kleine straatjes in Melbourne en nieuwsgierig zoals ik ben vind ik het altijd leuk om ‘geheime’ plekjes te ontdekken. De eerste zonnestraaltjes maakten de wandeling extra leuk, alsook de vele gezellige eetplekjes die ik passeerde. Het was uiteindelijk in Hardware Lane bij ‘Triim’ dat ik halt hield voor een warm broodje met kip, kaas en avocado. Lekker eten op een gezellig terras, en zoals op zoveel plaatsen in Melbourne, een goede straatmuzikant op de hoek van de straat. Ik kon deze straatmuzikant wel bijna kussen! Niet voor zijn goede looks (die had hij helaas niet), maar voor zijn sax en de tonen van ‘Mack the Knife’ die er uit kwamen. Even meende ik dat Satchmo stond te spelen ❤

Intussen ben ik al veel straatjes en gallerijen vergeten, en zal ik ze dus moeten herontdekken. Maar dat is niet erg, het voelde een beetje alsof ik in Disneyland liep!

Nadat ik her en der nog wat leuke plekjes ontdekt heb (en natuurlijk wat geshopt heb), ben ik uiteindelijk terug richting Southbank gelopen. Ik vond het er die ene donderdagavond zo gezellig, dat ik wel eens wou zien hoe het er overdag was. Eenmaal onderweg bleken ook Laura en Eva van plan om dezelfde richting uit te gaan. Dus weer samen met de Dutchies voor een kaasplank gegaan (deze keer zonder wijn gezien onze “drive with the porcelain bus” de vorige nacht.) in ‘Leftbank’. En wat later op de avond ook lekkere sushi gedeeld bij ‘Saké’. Van een voldaan weekend gesproken!

En mijn andere weekends? Dat is voor een volgende keer! Hier zijn jullie tenslotte al even zoet mee, niet?

Alvast een tip van de sluier voor de volgende ‘aflevering’: vooral Eva, Laura en ik kunnen het goed vinden met elkaar. En we houden duidelijk van hetzelfde eten. Vooral onderstaande ‘songtext’ gaat voor ons goed op:

Reacties op mijn oude blog:

marianne.verheecke@telenet.be schrijft:20 Sep 2013, 17:37
leuke pun op de song van annie lennox ! xxx marianne
Christa De Vlieghe schrijft:22 Sep 2013, 20:54

De foto’s zijn mooie…..ik wil dat gewoon aan de lijve ondervinden…Smok you

Davina schrijft:23 Sep 2013, 12:40

@Marianneke: Ja, vond ik ook best goed gevonden! @Christi: en naar mijn gevoel kunnen de foto’s maar 15% vastleggen wat het echt is. De sfeer die je voelt, de geluiden die je hoort, hetgeen je ruikt, … Het is zoveel meer! Smok terug!

Davina schrijft:23 Sep 2013, 12:41

*ChristA natuurlijk! (Stomme gsm)